Zondagochtend in zwart-wit 1

Lange Niezel.

Het allerleukste vind ik toch het fotograferen van mensen. En ongevraagd, want dan zijn ze helemaal zichzelf. Deze foto’s zijn van zondagochtend, de eerste helft in de Nieuwmarktbuurt genomen. Ik was niet supervroeg dus er waren al wat mensen, hoewel de werkers er ook in alle vroegte zijn natuurlijk.

Ik heb ook wat dubieuze types gefotografeerd, het leken me dealers al weet ik dat niet zeker want ik heb het ze niet gevraagd. Ik had ze al in het concept-blogje gezet maar toch maar weggehaald. Je weet het nooit hè, hoe ze gereageerd zouden hebben als ze er achter kwamen dat ze “ge-out” waren. Ik had hierover van tevoren al mijn twijfels gehad, maar toen ik het iemand vertelde had die meteen dezelfde gedachte, dus toen was het duidelijk wat ik zou doen. Het lijkt misschien overdreven, maar als je ziet hoe de gemiddelde burger tegenwoordig reageert als hij het ergens niet mee eens is kun je van dealers misschien nog wel meer verwachten.

Overigens haal ik meteen de foto weg waar iemand op staat die te kennen geeft dat hij/zij dat niet wil, ook al is het in Nederland toegestaan om op straat te fotograferen. In de 15 jaar dat ik blog is dat overigens maar 3 keer voorgekomen.

Hoewel het bepaald niet een geweldige foto is vond ik de zandbergen het leukst. De gemeente is aan de Prins Hendrikkade bij het Damrak aan het herprofileren en er liggen bergen zand. Die was ik aan het fotograferen toen er een vrachtwagen de hoek om sloeg vanaf het Damrak, en die fotografeerde ik mee. Die knip ik er wel van af, dacht ik nog. Op mijn computer zag ik pas wat er in grote letters op die vrachtwagen stond: Zandbergen.

Morgen de rest.

groet

René

Een van de twee eigenaren van de Anco. De vorige waren Kees en Wim, die zag ik regelmatig in de Queenshead op maandagavond. Helaas nu niet meer want ik ben al sinds begin maart niet meer in een café geweest.
Ook een bekend fotografeerplekje, gespiegeld en 180 graden geflipt.
Nieuwebrugsteeg.
Ik moest echt in mijn eentje hartelijk lachen toen ik dit zag. In de werkelijkheid was het me niet opgevallen, ik zag het dus pas thuis op de computer: twee zandbergen.
Zandberg.
Marlies.
In gedachten verzonken.
De in het echt kleurige achtergrond is van de haringkar op de brug tussen de Nieuwendijk en de Haarlemmerstraat.
Er werd veel hardgelopen op de vroege morgen.
En ook veel honden uitgelaten.