ZIEN EN GEZIEN WORDEN

Deze man, en vooral: deze fiets, heb ik al vaak vanuit mijn raam gefotografeerd. Ik vind het altijd erg leuk als mensen hun tweewieler optuigen en er zo een bijzonder vervoermiddel van maken. Of hun lichaam versieren, dat is eigenlijk hetzelfde, dat is tenslotte ook een vervoermiddel.

De speelsheid waarmee dat vaak gebeurt vind ik als het vieren van het leven zelf. Al zie ik ook vaak dat het een valkuil is: de identificatie met de vorm ligt natuurlijk nog meer op de loer als die vorm erg smakelijk is.

Sowieso fotografeer ik graag opvallende zaken, alhoewel ik ook het mooie in de gewoonste dingen wil laten zien, waarbij de lichtval vaak een belangrijke rol speelt om dat te accentueren.

Zien en gezien worden.

Vooral in de zomer pakken mensen vaak uit, komen ze als het ware uit de winterse kast om hun vervoermiddel te showen.

Deze meneer kwam ik tegen op de pont naar Noord. Die gelegenheid kon ik natuurlijk niet voorbij laten gaan: ik ben op hem af gestapt met als openings-opmerking dat ik het zo’n mooie fiets vond. Hij bleek heel communicatief en ik kreeg gedurende de hele overtocht een exposé over zijn fiets.

Hij wil zien en, letterlijk, gezien worden, dat bleek overduidelijk. De rode langwerpige vlakken en vierhoekjes in de wielen zijn reflectoren, er zijn 4 voorlampen en een bijzonder achterlicht. Als hij niet gezien wordt heeft hij een toetertje, dat hij me demonstreerde, en een klein belletje. Dat laatste gebruikt hij voor kinderen om ze niet teveel te laten schrikken. Twee achteruitkijk-spiegels. Alles voor nop op het Waterlooplein gekocht, ik kreeg de prijzen er bij vermeld. In gebroken Nederlands want hij komt uit Irak, en toen hij dat vertelde dacht ik iets meer te kunnen begrijpen van die fiets.

groet

René