Zandvoort en de ring. Mobiel!

Geplaatst op door
Voor de verandering zijn we eens door de duinen naar het strand gelopen.

We waren vrijdag al bijna op de ring, op weg naar Zandvoort, toen ik bedacht dat ik mijn camera was vergeten. Jan weet hoe belangrijk een camera is voor sommige mensen, want hij behoort ook tot die categorie. Dus hij bood aan terug te gaan om dat ding op te halen. Maar dat vond ik echt te gek, er moet toch ook een leven zijn zonder camera? En bovendien had ik mijn mobieltje bij me, dus in tijden van nood…..

Ja dat die zouden komen stond natuurlijk al vast, je bent fotogek of niet. Ik stond verbaasd hoeveel je nog met de telefoon kan doen, al is de kwaliteit veel minder en was het af en toe echt gokken omdat ik niks op het scherm zag vanwege de zon.

Maar het zijn er wel veel en veel minder dan gebruikelijk, en ik heb ook aardig wat foto’s NIET kunnen maken die ik graag gemaakt had. Maar ja, het was tóch een hele leuke dag.

Het is een genot om iemand te kennen met een auto, want anders zou ik dit seizoen domweg niet naar het strand gekund hebben want ik ga niet met de trein. Corona-angst. Maar je komt toch niet om Corona heen: bij Fosfor is een counter waar je spulletjes kunt bestellen die je in het zand kan consumeren, en eerlijk gezegd had dat ook wel wat. Het is allemaal door dat virus een stuk simpeler geworden, en om de waarheid te zeggen: daar zit ik niet mee. Je hoort het steeds om je heen: het overbodige wordt gemakkelijk losgelaten en het essentiële blijft over en wordt daardoor extra beleefd.

Voordat ik bij Flesseman werkte heb ik jarenlang een bijstandsuitkering gehad en bij Flesseman verdiende ik niet veel meer. Dus ik heb altijd goedkoop geleefd, nooit die exorbitante materiële welvaart gekend die de meeste Nederlanders hadden, en ik wilde ook niet anders. Ik had maar een half baantje waar ik van leefde, en véél vrije tijd. Ik kon niet uitgeven wat ik wilde, maar wel doen wat ik wilde. Dat liep zo maar was ook een keuze. Wat dat betreft ben ik echt een kind van de jaren zestig. Ik heb het gevoel dat door Corona iets van de waarden van die tijd weer meer op de voorgrond treden.

groetjes

rené

Fosfor.