WOENSDAG STRANDDAG
Twee uur heb ik er over gedaan om naar Fosfor te lopen, een afstand die je normaal gesproken in drie kwartier doet. Maar ik heb dan ook geslenterd of gekacheld of hoe je dat ook noemen moet. Ik wil niet zeggen dat ik ELKE schelp, krab-overblijfsel of kwal gezien heb, maar veel zal het niet schelen: ik was er opeens gefascineerd door, waarschijnlijk omdat ik nog nooit zoveel aangespoelde zeewaar heb gezien.
Veel van dat al gefotografeerd natuurlijk, maar ook mensen. Het leukst vond ik de meneer die ik al eens gezien had en die tatoeages van wolfshonden op zijn rug heeft. Ik had hem van verre al eens gefotografeerd maar toen ik woensdag vlakbij hem was vroeg ik hem of ik zijn rug mocht fotograferen, en dat mocht. We raakten aan de praat en hij bleek Duits en met zijn vrouw, die er ook bij stond, al meer dan 40 jaar in Zandvoort op vakantie te gaan: de stranden vond hij geweldig, de vrijheid, het niet-drukke ervan als je de strandtenten voorbij bent. Ik kon dat natuurlijk alleen maar beamen (jongere kijkers hier: spreek uit als be-amen en niet als biemen).
Aan het einde van de dag kwam ik nog een vrouw tegen die ik al 16 jaar niet gezien had en die vroeger net als ik in het team van Flesseman zat dat maaltijden rondbracht in de buurt. Heel lang intensief met haar zitten praten, echt erg betekenisvol en leuk.
groet
rené
In een keer gaat dat niet:
Toevalstreffer:
Scholletjes aten wij vroeger ook altijd, volgens mij waren dat de goedkoopste vissen die mijn moeder op de markt kon krijgen:
Teambuilding?:
De Duitse meneer:
De sterns zoals de middelste drie ken ik niet en staan ook niet in mijn ANWB-boekje: hun voorhoofd is wit, bij de andere sterns loopt het zwart van het achterhoofd dóór in het voorhoofd:
Bedoelde sterns hebben zelfs een soort kuifje als de kuifeenden:
