Wilna’s tuin
De mooiste tuin van het hele complex had ze, tenminste dat vonden veel mensen waaronder ik. Het was een artistieke combinatie van leuke rommelmarkt-achtige spulletjes zoals houten of plastic vogeltjes, kunstbloemen, Buddha-beeldjes, Afrikaans houtsnijwerk enzovoorts EN een keur aan interessante planten, heesters en bomen. Permanent was ze er mee bezig want het was een zeer arbeidsintensieve tuin.
En toen kreeg ze dat ongeluk: een enorme vaas viel op haar hoofd, en ze was jaren uit de running. Hoewel ze na al die tijd weer enigszins is hersteld is ze nooit meer de oude geworden: zeer slecht ziend en fysiek niet meer tot zware inspanningen in staat. Hoewel ze nog steeds haar tuin heeft kan ze daar lang niet meer de aandacht aan besteden die ze daar vroeger aan gaf en die hij nodig heeft.
Hoewel haar lapje grond tijdens haar afwezigheid zo nu en dan een beetje werd bijgehouden door o.a. haar buren was het natuurlijk onmogelijk om dat grondig te doen, en nu ze alweer een tijdje terug is en af en toe hulp krijgt is dat nog steeds niet genoeg. Maar je kunt toch nog goed zien hoe mooi het is geweest: de vele bijzondere planten doen het over het algemeen nog steeds prima.
Vrijdag zag ik die boom daar met die bijzondere bloemzaden: vijfpuntige felrode sterretjes met middenin een blauwe bes, echt prachtig. Ik had mijn camera om mijn nek hangen en begon ze te fotograferen. Maar toen zag ik de volle tuin zelf en besloot ook die te fotograferen. Vanaf het pad, want je mag niet zomaar zonder toestemming een tuin betreden, daar ben ik altijd heel kien op.
Dit is trouwens voor het eerst dat ik een andere tuin laat zien op ons complex. Dat komt ook omdat ik voornamelijk met mijn eigen tuin bezig ben en daarin genoeg te zien is natuurlijk. Dit was een beetje een impulsieve ingeving.
Groetjes
rené
