WENSFOTO
Zo heet mijn nieuwe project in het verzorgingshuis waar ik werk. Aan alle bewoners vraag ik of er dingen zijn die ze in hun leven ooit hadden willen doen maar waaraan ze niet zijn toegekomen of die gewoonweg onmogelijk waren. Ik zoek dan een foto van dat onderwerp en maak een foto van de betreffende bewoner die ik vervolgens in die foto van het gekozen onderwerp monteer (volgens het procedé dat ik al eerder voor het Flesseman-fotoboek gebruikte). Dat alles alleen als ze dat leuk vinden natuurlijk.
De bedoeling ervan is dat die wens zo toch een beetje uitkomt, al is het dan alleen maar fotografisch. Dat kan toch het gevoel geven van een wens die écht is uitgekomen: daar blijft tenslotte ook maar een herinnering, dus een beeld, van over.
In tegenstelling tot het echte leven is dan natuurlijk (bijna) alles mogelijk, je kunt het zo gek niet bedenken. Van een bergtocht in Nepal, parachute-springen, een visite bij een zus in Australië, bungeejumpen tot een bezoekje aan de planeet Mars (daar zijn tegenwoordig hele mooie foto’s van) of toch nog eens een kijkje in het geboortehuis dat er ondertussen niet meer staat (maar waar wel een foto van te vinden is). Maar misschien had iemand op de Olympische Spelen een gouden plak op de 100 meter schoolslag willen winnen, kan ook voor gezorgd worden.
Dit is de eerste foto van het project en meteen een hele betekenisvolle. Met toestemming van de betreffende bewoner plaats ik hem hier.
Hij kwam eigenlijk toevallig tot stand. Cor, de helft van het enige mannenstel in huis, wilde graag bloemen op het graf van zijn moeder leggen. Hij wist alleen niet waar dat graf precies lag, want zijn moeder was overleden toen hij 13 jaar oud was. Om de plaats te weten te komen liet hij mij een fotootje van het graf zien met de vraag of ik dat uit wilde vergroten zodat dat duidelijker zichtbaar werd: hij wilde het naar een nichtje sturen die dan misschien wist, of kon uitvinden, waar het lag. Ik heb dat gedaan maar ook op internet gezocht naar begraafplaatsen in Rotterdam, waar het ergens moest zijn, en daar telefonisch navraag gedaan. Ik kwam achter de plaats van het graf maar kreeg ook te horen dat het graf geruimd was.
Toen ik voorstelde om hem dan virtueel bloemen op haar graf te laten leggen was hij meteen enthousiast. De reden dat hij dat zo belangrijk vond was dat hij nooit last had gehad van het overlijden van zijn moeder, maar er nu, op latere leeftijd dus, plotseling erg mee worstelde. Hij heeft de foto meteen ingelijst en bij zijn bed gehangen!!.
Groeten
René
Cor is inmiddels overleden: zie DAG COR
AL MIJN POSTS OVER HET WENSFOTO-PROJECT:
WENSFOTO: DAT WIL IK OOK KUNNEN….
BIJNA IN HET ECHT, HELEMAAL VIRTUEEL WAAR