WEEKEND BUITENZORG
Het bruiste dit weekend op Buitenzorg, het tuinencomplex waar ik mijn tuin heb. Zondag was er een groente- en fruit-tentoonstelling waar meer dan veertig tuinders een werkstuk voor hadden ingeleverd, met prijzen in diverse categorieën, plus een loterij. En er was een rommelmarkt. En zaterdag-avond was er een voorstelling van de POEZIE-boys over Simon Vinkenoog. En behalve dat ik een werkstukje in elkaar had geflanst onder het motto: het gaat om het meedoen en niet om te winnen, wat ook inderdaad niet gebeurde, heb ik ook nog eens heel lekker in mijn tuin gewerkt: zakken grond gekocht in het tuinwinkeltje en die op mijn houtwallen gegooid die al aardig begroeid raken ondertussen. En weer met verbazing door mijn tuin gelopen.
Ik weet eigenlijk niet wat ik nou het leukste vond. Maar het winnende werkstuk van Joke en Martin was wel een van de hoogtepunten en daarom begin ik met een foto daarvan. Ze hadden een grastafelvijver gemaakt, met echt gras en echte vissen daarin, echt ongelooflijk leuk. Ze wonnen daarmee natuurlijk ook de hoofdprijs, de Henk Blok Bokaal. Als ik later nog eens terugdenk aan de zomer van 2018 en Buitenzorg zou het goed kunnen dat ik dan denk: o ja, die hete zomer met die enorme droogte en met die grastafelvijver van Joke en Martin.
Maar de voorstelling over Simon Vinkenoog, die bij ons een tuin had met naast hem die van zijn vrouw Edith Ringnalda, was ook een juweeltje. Ze wisten echt de joyeuze, informele, energieke, positieve Vinkenoog-sfeer te pakken. En het gekke was dat de gedichten van Simon beter uit de verf kwamen dan toen hij ze zelf deed: bij zijn optredens zat je meer naar hem zelf te kijken en zijn energie te voelen, terwijl je nu meer op de tekst lette die, eerlijk gezegd tot mijn eigen verbazing, veelzeggender waren dan ik in mijn hoofd had. Het bleek een heel spirituele man, al wist ik dat eigenlijk al.
Uiteindelijk kwam ik natuurlijk toch weer in mijn tuin terug, en ja, misschien was dát wel het allerleukste.
groetjes
rené
Ze deelden koekjes uit en lakten nagels van toeschouwers zoals hier die van Edith, de weduwe van Simon:
Edith omhelst na afloop de twee jongens van de POEZIE-boys:
De Poezie-boys naast de collage van nutteloze dingen die voorheen in de tuin van Simon hing, en naast een gedicht van hem over Buitenzorg:
Martin en Joke, de makers van de grastafelvijver:
De groenten- en fruit-tentoonstelling:
Twee tuinders bekijken het werkstuk van de ene:
Het werkstuk in de categorie “fantasie” van de voorzitter, dhr. MOL:
Voorzitter Gerrit toont de interessante zakjes met inhoud die elke deelnemer ontving, behalve ik want ik vergat er een te pakken besef ik nu ik de foto’s ervan zie:
Tilly Trekhaak:
Bill en Simone met de interessante en dus nog steeds geheimzinnige zakjes:
Martijn, stond er weer met een standje op de rommelmarkt die zondag ook gehouden werd:
De uitreiking van de Henk Blok Bokaal, de hoofdprijs, aan Joke en Martin:
Terug op mijn tuin:
Helaas is een gezichtsbepalende heester dood gegaan, maar nu zie je wel mijn huisje:
