WE ZIJN ER HELEMAAL KLAAR VOOR!
De hekken om de vrachtwagens van de WDR zijn versierd met een stralend lachende en wuivende zoon en moeder. Maar ze stonden helemaal tot aan de rand van de stoep zodat er al ettelijke bijna-ongelukken zijn gebeurd omdat de voetgangers het fietspad op moesten. Dat hadden de Duitsers na verloop van tijd door en toen zijn ze het door hen bezette gebied wat gaan inkrimpen.
Uit het feit dat ze hier zijn met een enorme batterij camera’s die ook nog eens ter plaatse gebruikt lijken te gaan worden, waaronder eentje die hoog-laag tot aan de dakgoot van het door hen voor veel geld afgehuurde (hoorde ik op mijn werk) café de Sluyswacht rijkt, maak ik op dat ze morgenavond hier langs varen. Ik zal er zijn, dus ik ga niet naar het IJ want dan ben ik vast te laat terug. Ik hoor net dat ze er waarschijnlijk helemaal niet komen en dat de TV er is misschien voor de bootjes die altijd op koninginnedag voorbijvaren, we zullen het zien.
Ik heb weer een hele tijd uit het raam gefotografeerd, voor het eerst sinds ik uit Zuid-Afrika terug ben. Ik vind het al niet meer allemaal lelijk wat ik zie.
Ik plaats deze foto alvast, de allerleukste, maar er komen er meer, al zijn die lang zo leuk niet.
En net, van 23.00 tot 00.00 u., even de stad in geweest om de sfeer te proeven: een surrealistische film, zo voelde het voor mij. Eerst naar de Nieuwmarkt waar je vijf minuten nodig had om zó dicht bij een band te komen dat je die boven de andere bands uit kon horen, toen de Zeedijk op waar geen doorkomen aan was, toen, via het vermijden van allerlei opstoppingen aan menigtes op bruggen, naar het homo-monument naast de Westerkerk waar een zangeres tien minuten om de twee minuten door de beat zong dat ze nobody needed en vervolgens tien minuten óm de twee minuten “can you feel it” om na twintig minuten te roepen “let me see your hands”, wat iedereen nog deed ook, om daarna weer even weg te wandelen: ik kreeg in mijn eentje de slappe lach over zoveel totale nietsigheid. Toen via de Nieuwezijds, waar ze tussen de menigtes door de weg aan het afzetten waren met grote ondoorzichtige hekken, terwijl vóór en achter het Paleis honderden mensen achter dranghekken stonden te wachten op kennelijk hoogwaardige hoofden, en via de Damstraat waar je je doorheen moest worstelen en de Onkelboerensteeg (he he, eindelijk rust op een ruziemakend Italiaans stel na) thuis gekomen. Pfff, wordt ik oud of is dit gewoon wat ik denk dat het is?
groeten
René
Tot overmaat van ramp schoof er af en toe een hek het fietspad op vanwege de wind:
Wel een beetje weinig, maar het is crisis, dus we slaan ons er hier wel mee doorheen:
Er waren borden geplaatst dat er op koninginnedag alleen een kindermarkt zou zijn. Maar kennelijk geen communicatie bij de gemeente, want bijna het hele pleintje is bezet door de WDR, een reepje is voor kinderen overgebleven:
Die kroon past ons allemaal:
Prins Pils wordt Koning Bier:
