WANDER AWAY THROUGH THE CASTLE OF DREAMS
Amsterdam is booming, zoveel is me zo langzamerhand wel duidelijk. Iemand die 20 jaar geleden voor het laatst in de stad was zou zijn ogen uitkijken, maar dat doe ik eerlijk gezegd ook elke dag.
Onderweg naar de nieuwste attractie, de BEURSPASSAGE, kwam ik langs de etalages van de Bijenkorff: wat een rijkdom. Ik vond het van de ene kant prachtig, maar van de andere kant ook weer niet: het is totaal nutteloze overdreven luxe, maar het is erg fotogeniek. Hetzelfde heb ik bij veel dingen die in de stad gebeuren: Amsterdam wordt er echt een wereldstad door, en dat geeft wel een gevoel van ruimte. Van de andere kant is het een toppunt van materialisme aan het worden, het GROTE GELD regeert, en daar word ik echt niet blij van.
Over een aantal jaren is het voor mensen met mijn inkomen absoluut onmogelijk om in de binnenstad te wonen, wat dat betreft heeft mijn generatie een gouden tijd meegemaakt: ik woon b.v. midden in de stad in een sociale huurwoning voor relatief heel weinig geld. Maar ik kan niet verhuizen want dan ga ik het dubbele betalen. Voor mij geldt de huurbescherming nog.
WANDER AWAY THROUGH THE CASTLE OF DREAMS, stond er onder een maquette van een soort kasteel in een van de etalages van de Bijenkorff, en dat is precies wat Amsterdam aan het worden is: een castle of dreams, wat logischerwijze ook in het Engels is omdat dat een beetje de voertaal in de binnenstad is: in de passage fotografeerde ik een eetwinkeltje waar ik na bestudering op de foto ÉÉN Nederlands woord tegenkwam: Mokum.
Na de BEURSPASSAGE zijn we naar een andere attractie gegaan: de Amsterdam-toren, waar ik een abonnement op heb. Echt een verrijking voor de stad. Ik snap wel hoe het komt dat Amsterdam zoveel toeristen trekt.
Groet
René
WANDER AWAY THROUGH THE CASTLE OF DREAMS:
DEZE TWEE FOTO’S DEDEN ME STERK AAN MIJN FOPTO’S DENKEN (met name DEZE ):
VANAF HIER DE BEURSPASSAGE, DEZE EERSTE IS MET DE TOREN VAN DE BEURS VAN BERLAGE ER OOK OP:
