Vrijdagavond-wandeling

Oftewel: HET WONDERBAARLIJKE SAAIE LEVEN VAN EEN PENSIONADO.
Ik kan er soms echt niet over uit: ik doe niks, althans niet iets wat men in de maatschappij onder “doen” verstaat, en toch maak ik een hoop mee. Maar al die dingen die ik meemaak maakt iedereen mee, al worden die zaken doorgaans als niet-ter-zake-doend voor de nastrevenswaardige geluks-beleving gezien. Ze zijn te gewoon om iemand een geluksgevoel te geven, want daarvoor zijn BIJZONDERE dingen nodig is grosso modo toch de algemene opvatting.
Maar in het gewone zit ALLES.
Volgens mij laat ik dat een beetje in mijn foto’s zien.
En eigenlijk ben ik me dat in deze Corona-tijd nog eens extra goed bewust geworden. Maar ik heb het idee dat veel meer mensen dan vroeger er achter zijn gekomen hoe weinig je eigenlijk nodig hebt voor een vol leven.
De foto’s zijn van afgelopen vrijdagavond, het begon al donker te worden dus ze zijn een beetje korrelig vanwege de hoge ISO-waarde.
Groet
René


















