View with a room

Ja ik dacht: laten we het eens omdraaien. Tenslotte is het uitzicht belangrijker dan de kamer van waaruit ik de foto’s maak. Toen ik de woning kreeg aangeboden, ik was nummer 1 van 387 gegadigden die zich hiervoor hadden ingeschreven, aarzelde ik omdat ik het te klein vond, 43 vierkante meter. Ik had er op de Ruyschstraat 55, dus dat was in zekere zin wel een aderlating.

Maar ik nam hem toch en ik zeg tegenwoordig: het uitzicht geldt voor minstens 10 vierkante meter. Een consequentie was wel dat ik geen extra kamertje had zoals in de Ruyschstraat dat ik geluiddicht kon maken zoals daar. Dus ik ben hier gestopt met saxofoon spelen, dat was wel jammer. Maar ik wilde het mijn buren niet aandoen en ook niet op een vast uur spelen. Het geluid van een saxofoon dringt overal doorheen.

Maar ik had dat over voor dat weergaloze uitzicht, terwijl ik toen nog niet wist dat ik daardoor net zoveel mensen zou kunnen fotograferen als ik wil, een soort compensatie voor het niet meer saxofoon kunnen spelen.

Enfin, ik heb een enorme achterstand met blogjes van foto’s uit mijn raam, door de verslagen van mijn reisje naar Italië en omdat zich steeds wat anders voordeed. Ik heb nu tijd om ze op te zoeken en te laten zien, en om nieuwe te maken, want ik zit voornamelijk thuis. Dit wordt dus het eerste blogje van waarschijnlijk een hele lange reeks, maak je borst maar nat.

Groetjes

rené