Van zwart-wit-foto’s naar de Amerikaanse soap-verkiezingen

Toch raar dat ik zwart-wit zo leuk vind. Ik weet nog dat de kleuren-TV er kwam en dat ik dat helemaal niks vond. Heel lang gedacht dat ik er nooit een zou kopen toen. Hoewel dat misschien een kwestie was van “wat de boer niet kent dat vreet hij niet”, zoals een gezegde uit mijn jeugd luidde dat tegenwoordig helemaal niet meer gebruikt mag worden natuurlijk.
Maar nu heb ik al 25 jaar helemaal geen TV, hoewel natuurlijk wel de publieke zenders op mijn computer, plus youtube voor de highlights van de Amerikaanse zenders. Ik kijk vaak naar die laatste i.v.m. de Amerikaanse politiek.
Vind het trouwens opmerkelijk dat er relatief zo weinig van de Amerikaanse verkiezingen hier doorsijpelt. Wat daar gebeurt, en ik volg het al vanaf vóór de impeachment op de voet, is werkelijk met geen pen te beschrijven (ook al zo’n ouderwetse uitdrukking die natuurlijk niet meer kán). De republikeinen zijn met man en macht de democratie om zeep aan het helpen, Trump gaat zijn nederlaag niet erkennen en alles in het werk stellen om aan de macht te blijven geholpen door zijn partij. Uitslagen gaan aangevochten worden bij rechtbanken die in 4 jaar tijd volgestopt zijn met republikeins-partijdige rechters. Je houdt het echt niet voor mogelijk wat daar gebeurt.
Zo hebben rechters al verboden dat er nog tot 6 dagen na de verkiezingen stemmen geteld mogen worden die vóór de verkiezingen op de post zijn gedaan. En Trump heeft het hoofd van de U.S.-POST door een aanhanger vervangen die postbussen heeft laten weghalen en er alles aan doet om de post te vertragen. Ze zijn ook in de weer geweest met geo-mandering: indeling van kiesdricten op zo’n manier dat er kleine districten ontstaan waar alleen een handjevol republikeinen woont die dus de kiesmannen van dat hele district krijgen, terwijl er kiesdistricten zijn waar heel veel meer democraten wonen die dus met zijn allen voor net zoveel kiesmannen kunnen zorgen als dat handjevol republikeinen. En ga zo maar door, het is echt een bananen-republiek.
Groet
René
















