VAN DE EUROMAST NAAR ED VAN DER ELSKEN
We waren al eens op de Euromast geweest, ruim twee jaar geleden, maar niet in de draailift met panoramaview naar het hoogste punt: we moesten daarop toen buiten wachten, vanwege de drukte, in de snijdende kou, en daar hadden we geen zin in. Maar nu bleek het helemaal niet druk en konden we meteen de lift in naar 185 meter hoog, bovendien was het niet koud.
Ondanks het feit dat het uitzicht natuurlijk grosso modo hetzelfde was als twee jaar geleden, en zelfs vanaf het hogere uitzichtspunt niet veel verschilde, zijn het toch wel weer iets andere foto’s geworden. Dat is altijd leuk, dat je van dezelfde dingen steeds weer iets “nieuws” kan maken. In mijn tuin is dat ook zo duidelijk.
Rotterdam is echt een hele fotogenieke stad. Na de Euromast zijn we langs de Maas naar de Erasmusbrug gelopen en verder over de brug naar het Fotomuseum. Het was wel jammer dat het bewolkt was, ik fotografeer toch eigenlijk altijd liever als de zon schijnt, voor mijn gevoel krijg je dan toch vaak mooiere foto’s, hoewel dat “effen” licht ook wel wat heeft.
Morgen iets over de tentoonstelling zelf, van Ed van der Elsken dus, waar we naar Rotterdam voor gekomen waren.
groetjes
rené
Onderaan het KPN-gebouw zit een Pizzeria waar we na afloop gegeten hebben:
Sluizen:
Deze “doosjes” lijken wel schuurtjes te zijn als ik afga op wat ik door de kleine ruitjes zie:
Majestueus uitzicht:
Lachspiegels bij de lift:
Lachspiegels:
Ik had mijn camera niet bij me toen ik er naar de wc ging, maar wel mijn mobieltje:
De Kuip:
Een van de twee tunnels van de Maastunnel was in reparatie:
Deze bus was te water geraakt maar bleef gelukkig lekker drijven:
Gebouw van de Holland Amerca Line:
Weer op de begane grond: De “ROTTERDAM”:
Filipijnse werker op een schip:
Wat is de Erasmusbrug toch een belangrijk icoon van de stad:
De Erasmusbrug:
Café Rotterdam:
Buiten de Pizzeria, toevallig werden we later door de meest linkse ober bediend:
Rechts die Pizzeria:
En met de prachtige metro weer naar het C.S.:
