VAN BREUKELEN NAAR WOERDEN
Met Jan V. vandaag de volgende etappe van het Floris V pad gedaan. Om bij het begin ervan te komen moesten we van het station Breukelen langs het Amsterdam-Rijn-kanaal lopen tot het pontje dat je hierboven ziet. Dat moesten we niet nemen want de beschreven tocht ging verder in westelijk richting, van het kanaal áf.
Van tevoren wisten we dat het pad bijna helemaal door de weilanden liep, wat mij deed vermoeden dat het wel iets minder leuk zou zijn dan de vorige etappe, maar niets was minder waar.
De weggetjes door de weilanden waren prachtig namelijk, vaak breed begroeid met heesters en bomen, over dijkjes en, tegen Woerden aan, langs de Oude Rijn. Bovendien liepen we in het begin door een natuurgebied.
We kwamen een paar mensen tegen waar we wat mee praatten waaronder een gepensioneerd echtpaar: ik moest erg aan mijn ouders denken die vaak zeiden dat ze altijd mensen tegen kwamen. Dat zullen wel pensionado’s geweest zijn omdat die relaxt zijn en het leuk vinden om een praatje te maken over de gemeenschappelijke situatie waarin je ze tegen komt. Dit echtpaar was een flink stuk verkeerd gelopen omdat ze zo met elkaar aan het kletsen waren, maar vonden dat totaal niet erg.
We kwamen onderweg ook de man tegen die de padmarkeringen, rood-witte strepen, verzorgde tussen Veenhuizen en Woerden, samen met Jan op de foto gezet, kwast in de hand. Nog even mee gepraat natuurlijk.
Toen het begon te regenen besloten we halverwege de bus te nemen naar Breukelen. Maar na tien minuten wachten hield het op met regenen en besloten we toch verder te lopen. En daar waren we achteraf erg blij om want het bleef droog tot Woerden. Daar begon het weer te regenen, maar dat duurde maar een kwartiertje of zo.
Heerlijke dag.
groet
rené
Over de A2 die ik honderden keren gereden heb op weg naar mijn ouders, toen ze nog leefden:
Nieuwer ter Aa, grafstenen rond het kerkje:
Het kerkje en de fotograaf in een vaas weerspiegeld:
Dat beviel me niks: een hond zonder ketting en zonder zijn baasje. Maar hij bleef alleen maar op een afstandje kijken:
De pad-markeerder met in zijn hand de rode kwast:
Volgens mij…… nee dat kan toch niet…..alhoewel……hij zag er wel een beetje moe uit….:
De koeien van deze boer werden van het land gehaald en naar de stal gebracht: één koe had daar HELEMAAL geen zin in:
En tenslotte: Woerden:
