THE EYE: LOOK OUT
Afgelopen maandag, twee dagen voor mijn oog-operatie en dus met die bruine vloeistof-projectie door mijn rechteroog, ben ik ter afleiding daarvan met Jan door de stad gaan lopen. En toch de camera meegenomen. Ik kijk met mijn linkeroog door de zoeker en dan zie ik wat ik fotografeer, maar met mijn rechter kijk ik altijd wát ik wil fotograferen en dat ging nu dus niet. Behelpen dus, want met mijn linker, waarmee ik door de zoeker kijk die op de sterkte van dat oog is ingesteld, zie ik slecht in de verte zonder versterking.
Enfin, we kwamen bij de toren terecht en Jan wilde daar graag op want die was er al een tijdje niet geweest. Maar ik wel, en er stond een rij toeristen tot buiten aan toe, en dat vond ik dus een brug te ver. Ik hou sowieso niet van in een rij staan. Maar aangezien ik Jan het uitzicht gunde deed ik iets wat ik nooit doe, echt niet, het is niks voor mij. Ik zei: follow me, en liep de toeristenwinkel binnen via welke je de toren moet verlaten als je weer terug van boven komt. En omdat ik er pas geweest was wist ik precies de rest van de exit-route die we nu dus in omgekeerde volgorde liepen. Toen we zo uitkwamen bij de voorkant van de wachtrij, na twee afscheidingstouwen overgestapt te zijn, vroeg ik alsof mijn neus bloedde tegen de dienstdoende kaartjes-controleuze: wij hebben een abonnement en kunnen zo doorlopen toch? Dat wist ze niet, dat er abonnementen waren, en vroeg dat aan een collega die zei: jahaa, er zijn abonnementen, u kunt doorlopen. Die worden overigens nooit gescand of bekeken, en dat wist ik. En dat kwam mooi uit, want Jan’s abonnement was verlopen (en dat wist ik óók al van tevoren)!!!
Toen we weer terug kwamen van de toren en de exit-route nu in de bedoelde richting liepen beseften we dat we waarschijnlijk toen pas aan de beurt waren gekomen om naar bóven te gaan als we netjes in de rij hadden staan wachten. Zo, maak ik ook eens mee wat de brutalen die de halve wereld hebben altijd meemaken. Hoewel dat toch een achterhaalde uitdrukking is, denk ik, ik vind dat de brutalen 95 procent van de wereld hebben. Gelukkig niet de belangrijkste 5 procent.
Hierna nog even langs het IJ gelopen, daar zijn ook foto’s van hier.
Groetjes
rené
Op het IJ vanaf de pont:
De universiteit aan de Roetersstraat:
Rechtsboven achter die woonboot met twee verdiepingen: het Mandela-huisje waar je bij goed weer heel lekker buiten kan zitten:
Het EYE en de LOOK-OUT:
