THE ANCIENT WOODS EN MIJN TUIN
Woensdagochtend ben ik naar de natuurfilm THE ANCIENT WOODS geweest op aanraden van iemand die me erg goed kent: dat zou een film zijn die ik vast héél erg goed zou vinden.
En dat bleek hélemaal te kloppen.
Het is een film gemaakt door Midaugas Survila en opgenomen in het Litouwse oerbos. Ik herkende de manier van kijken naar de natuur, of de manier van de natuur beleven, kan ik beter zeggen. Hoewel het Litouwse oerbos natuurlijk heel wat meer beesten herbergt dan mijn tuin, was het precies zo gefilmd als ik mijn tuin beleef. Je hoort meer dan je ziet, en als je dieren ziet zijn die vaak moeilijk in beeld te krijgen omdat ze meestal niet pontificaal midden voor je snufferd gaan zitten om goed gefotografeerd te worden.
Bij de meeste natuurfilms zie je het gelikte eindresultaat, maar bij deze film werden de haarscherpe close-up beelden afgewisseld met vage verte-beelden, of werden b.v. de om een vrouwtje vechtende vogels behalve scherp van heel dichtbij ook achter bomen gefilmd en getoond, terwijl ze op die plaats maar af en toe in beeld kwamen.
Behalve een paar zeer bijzondere dieren werden ook raven en muizen, watertorretjes en hertjes getoond in hun interessante gedrag, want elk beest is de moeite waard. Ook de hele “gewone ” dingen zijn bijzonder, dat vind ik al jaren en dat zag ik hier terug. De enige geluiden van de film waren de natuur-geluiden, geen muziek, geen verkeer, vliegtuigen etc. Ik vind het in mijn tuin ook altijd storen als ik muziek hoor, en ja, de stadsgeluiden neem je voor lief, probeer je als ruis te ervaren. Mijn tuin ligt niet in een oerbos.
Na de film en nadat ik op de ADAM-toren was geweest ben ik naar mijn tuin gelopen en heb ik deze foto’s gemaakt.
Iedereen die hier komt weet dat ik honderden blogjes over mijn tuin heb gemaakt. Als je in de zoekbalk van mijn blog “TUIN” intikt kom je er vele tegen. Ik heb dat gisterenavond gedaan en ben toch erg verbaasd over de diversiteit. Aan insecten b.v, zie HIER(de geboorte van een langpootmug), HIER, HIER, HIER of HIER
Groet
René
PS: vandaag is mijn blog jarig trouwens: het is precies 13 jaar geworden nu.
De laatste rozenknoppen zijn toch nog uitgekomen, had ik eigenlijk niet verwacht, al zijn de zomerse rozen van dezelfde struik stukken mooier:
Een van mijn vaste tuinbewoners:
Op 1,5 meter van mij gaat zij rustig haar gang, ze kent me ondertussen, ook een vaste bewoonster:
Ik had er 4 bolletjes in gedaan:
Die paarse vind ik toch leuker dan die donkergrijze:
Een van mijn begroeide houtwallen:
De meeste blaadjes zijn nu wel van de bomen, ik kan nu het huisje van de overburen goed zien:
Op één plek in mijn tuin zie ik nog steeds niks van de buren:
Heel in de verte een vogeltje:
En vrijdagavond vanaf 17.00 u. een oergezellig zonnewende-feestje op Buitenzorg met erwtensoep van de aktievelingen Joke en Martin, en drank van de rest, en met een sfeervol houtvuurtje. Vooraf was ik even naar mijn tuin geweest om wat pindanootjes en vetbolletjes op te hangen en heb daar achteraf wat foto’s van gemaakt. Ik hoopte dat er misschien wat diertjes op de foto’s zouden staan, maar dat was niet het geval:
