STREETS OF THE WORLD: FOTOGEK
De verslaving is nu echt een probleem geworden. Eén middagje naar een wijk in aanbouw en een foto-tentoonstelling en dan met 500 foto’s thuiskomen: dat is niet gezond meer. Jan heeft een afspraak geregeld bij het fotogekkenhuis waar ik donderdag een intake-gesprek heb. Ik moet mijn camera meenemen.
Waarom moet ik mijn camera meenemen, vroeg ik nog heel naïef, ik moet toch juist afkicken?
Jaha, was het antwoord: die nemen ze af.
En mijn nieuwe mobieltje?
Je mag wel bellen, zei hij, maar er niet mee fotograferen. Dat wordt gecontroleerd.
Dus als het goed gaat is dit voorlopig mijn laatste blog. Maar als het net zo gaat als indertijd met het afkicken van roken komen er eerst nog 25 blogs. We zullen zien. Ik heb trouwens ook geen idee of je intern moet of dat je ‘s-avonds naar huis mag.
Eén blog=bloggen, schijnen ze te zeggen in het fotogekkenhuis, net als bij roken.
Enfin, dit blog gaat over de foto-tentoonstelling STREETS OF THE WORLD van Jeroen Swolfs in een oud industrie pand van het Hembrugterrein in Zaandam. Dat terrein werd op het moment dat ik er was totaal in beslag genomen door de opbouw van het LINDA-festival. Dat blad bestaat 15 jaar en dat vieren ze groots, en ook daar moest ik natuurlijk als fotogek foto’s van maken.
De tentoonstelling laat van elke hoofdstad van alle landen 1 foto zien, op straat gemaakt, een werkelijk uitputtend project. Die Jeroen Swolfs moet dus ook verslaafd zijn. Ik weet niet of ik hem bij het fotogekkenhuis tegenkom, maar het zou zomaar kunnen.
Bijna net zo interessant als de foto’s was de ambiance, die heb ik dus ook gefotografeerd. Maar dat is niet zo gek natuurlijk. Of juist wel en ben ik me daar niet meer van bewust?
groetjes
rené
Cuba, staat nog op mijn bucketlist, vooral vanwege de oude Amerikaanse sleeën en de verwaarloosde huizen:
Amsterdam dus, eigenlijk de enige voor mij herkenbare hoofdstad:
Het wordt al echt herfst, al heb ik de bladeren een handje geholpen:
Derwishen in Sudan, Khartoum. Toen ik dit zag herinnerde ik me een man in Lissabon gefotografeerd te hebben die er bijna net zo uitzag, ik begreep zijn outfit niet, maar het zou kunnen dat het ook een Soufi is, zie de foto na deze:
Lissabon, door mij gemaakt dus:
En toen dacht ik dat ik echt gek werd: ik zag in werkelijkheid daar bij die pont iets héél anders dan thuis op de computer:
