Stadse plaatjes in Corona-tijd

Ja een beetje van alles wat. Ik merk dat ik toch wat ongestructureerder word. De discipline in het handelen verdwijnt een beetje. Ik denk dat dat komt omdat ik denk: tijd zat, dus het maakt niet uit wat ik doe. Ik hop van zingen naar foto’s bewerken naar foto’s maken naar tuinieren en verlies totaal het overzicht in al die activiteiten.

Nou hou ik wel van een beetje chaos, dus heel erg vind ik het niet. Ik verbind chaos altijd met loslaten, met het leven niet meer in de hand hebben zodat het zich kan ontrollen zoals het zich moet ontrollen zonder dat je het met je wil forceert in een “ongewenste” richting. Maar dat moet natuurlijk niet te gek worden.

Bij het blogjes maken weet ik onderhand b.v. niet meer welke mapjes ik nou wel en niet gebruikt heb, en welke foto’s in de mapjes ik nou wel en welke ik niet geplaatst heb. Hoewel de vuistregel is dat als ik een foto bewerkt heb ik hem ook geplaatst heb, maar ook dat is geen garantie meer tegenwoordig.

Ik zit er over te denken om vanaf woensdag, als het opnieuw mooi weer wordt, een aantal dagen gewoon niks te doen, contempleren zal ik maar zeggen. Maar eigenlijk wil ik dan toch de foto’s die ik al gemaakt heb en die ik nog wil laten zien verwerken in concepten voor blogjes, anders word het helemaal een uitzoekerij daarna. Nu heb ik toch nog ENIGSZINS een idee wat ik voor foto’s gemaakt heb.

Dus misschien vandaag nog wat bij elkaar harken, en dan even niks fotograferen. Prettige bijkomstigheid is dat ik eigenlijk alle vógels die ik wilde fotograferen al wel gefotografeerd heb en dat zijn de volgende dagen wel de meest logische onderwerpen voor foto’s omdat ik met mooi weer naar mijn tuin ga.

Ja ja, je kan het maar moeilijk hebben.

groetjes

rené