Rome: in en op de St.Pieter

Geplaatst op door

Ja en dan na de Sixtijnse kapel de St.Pieter. Dat was voor mij toch wel…………..ik wil niet zeggen HET hoogtepunt van die 2,5 dag Rome, want er was ZOVEEL bijzonders te zien, maar bij de top drie hoort het zeker. Misschien ook al omdat we er in alle rust van konden genieten want het was niet druk.

Ik ben katholiek opgevoed, althans mijn ouders waren katholiek en ik heb op katholieke scholen gezeten, dus een zekere herkenning speelde mee al ben ik niet katholiek meer, ik heb me zelfs uit laten schrijven. Wat niet betekent dat ik een vervelende katholieke jeugd heb gehad overigens, in tegendeel. Ik ben zelfs een tijdje misdienaar geweest en vond dat prachtig. No hard feelings, al vind ik het heden ten dage een totaal achterhaald instituut dat wat mij betreft net als alle geïnstitutionaliseerde godsdiensten opgeheven mag worden. In wezen is dat eigenlijk langs natuurlijke weg al een tijdje aan het gebeuren in Europa.

Toen ik de kathedraal binnen kwam werd ik dan ook niet getroffen door een religieus gevoel maar door de immense afmetingen en de rijkdom aan ornamenten, beelden en schilderingen, ik vond het prachtig. Een tweede gedachte was meteen: en hoe hebben ze dat allemaal betaald! Een derde gedachte was: dit is om te imponeren, en niet vanwege de leer van Jezus maar voor de kerk als machtig aards instituut. Maar die tweede en derde gedachte verhinderden mij niet er met volle teugen van te genieten.

Nadat we uitgebreid de kerk hadden bekeken zijn we naar buiten gegaan om via een kassa waar je € 8,- p.p. moest betalen naar de koepel te gaan. Toen we daarvoor in een vrij kleine rij stonden bleek dat je alleen contant kon betalen, ik moest onmiddellijk aan zwart geld denken. Omdat we in Rome bijna alles met de pinpas betaalden bleken we te weinig bij ons te hebben, € 2,50 tekort. Wat nu? We stapten uit de rij en realiseerden ons dat we weer buiten de toegangshekken moesten om dan een pinautomaat in Vaticaanstad te gaan zoeken om vervolgens weer via de hekken-marathon weer gecheckt te worden om toegelaten te worden tot de St.Pieter om vervolgens weer in de rij te gaan staan voor de koepel.

Dus ik ben gaan bedelen. Bij de eerste mensen die ik aansprak was het al raak: het waren Nederlanders en ze stelden voor om voor € 5,- een tikkietikkie te doen. Dat was nog even een heel gedoe, je moest elkaars telefoonnummer hebben op de whatsapp, maar uiteindelijk lukte het en waren we ontzettend dankbaar en opgelucht.

Het was wel de moeite waard, zoals je aan de foto’s kunt zien.

Groetjes

rené

Zig-zaggend moest je naar de security-check lopen. Normaal is het hier beredruk en sta je, langzaam vooruit schuifelend, met honderden mensen in de brandende zon. Maar in deze Corona-tijd kon je gewoon doorlopen en een minuut of 5 later was je al binnen. De entree was trouwens gratis, alleen voor de koepel moest je betalen.
De ingang was waar twee mensen staan iets rechts van het midden, daar linksboven op de eerste etage staat de paus altijd als hij Nederland bedankt voor die blumen. Ik ken een vrouw die in het verleden een groep van 100 mensen uit Nederland mede begeleidde en daar stond tijdens het Urbi et Orbi. Ze had ze geïnstrueerd dat ze na het bedanken voor de bloemen moesten juichen, dat deden alle vertegenwoordigers van elk land dat genoemd werd altijd om te laten weten dat er mensen uit dat land op het plein waren. Alleen toen Nederland aan de beurt was en de paus had bedankt bleef het oorverdovend stil. Maar zij schreeuwde wel, als enige op het Pietersplein, de rest deed niet mee. Een hallucinante ervaring.
Het voorportaal van de St.Pieter is echt een gebouw op zich, hierboven zijn dus vertrekken waar de paus doorheen moet voordat hij zich aan het raam laat zien. waar het anders voor gebruikt wordt weet ik niet, ik neem aan dat ze niet leeg staan.
Het hoofdaltaar.
Dat is wel leuk als je dingen niet voorbereidt en er weinig van af weet, dan is alles een verrassing. Dat was met name met de Pieta het geval, ik wist helemaal niet dat die in de St. Pieter stond.
Totaal niet druk, je kon echt alles in alle rust bekijken
Soms vind ik het juist mooi om mensen op de foto te hebben omdat je dan beter de afmetingen kan zien.
De hele enorme oppervlakte van de kerk is met marmer bekleed.
Het was niet moeilijk foto’s te maken zonder andere mensen er op.
Tikkie tikkie dus.
Je kon een deel van de onderkant van de koepel van binnen belopen en de kerk inkijken. Dat kon alleen door een fijnmazig hek waardoor je geen foto’s kon maken. Totdat ik besefte dat je mobieltje slechts een klein cameraoogje heeft, en daarmee ging het dus wel enigszins, zie foto hieronder. De afbeeldingen zijn trouwens mozaïeken, ook alweer zo ongelooflijk goed gedaan.
Dankzij het mobieltje kon ik dus de kerk van bovenaf fotograferen. En omdat die een wijde blik heeft zowel een deel van de koepel als het hoofdaltaar op één foto.

VANAF HIER ALLE FOTO’S VANAF DE BUITENKANT VAN DE KOEPEL GENOMEN, DE LAATSTE 2 FOTO’S ÉÉN ETAGE LAGER, OP HET DAK VAN DE ST.PIETER.

Ook met het mobieltje genomen.
Daar in de verte op dat witte gebouw (monument voor Victor Emanuel II) hebben we dus ook op het dak gestaan.
De Vaticaanse tuinen.
Vanaf de koepel.
De koepel werd gerestaureerd.
Dit vond ik ook wel een aparte ervaring.