ROES-CITY
In de loop der jaren is de kermis steeds spectaculairder geworden, daarmee de trend volgend dat mensen steeds hardere prikkels nodig hebben om nog iets te voelen.
Amsterdam is altijd druk maar deze dagen is het werkelijk ongelooflijk vol. Ik had voor mezelf besloten dat ik dat leuk vind: ik hou tenslotte ook ontzettend van New York waar het ook altijd hectisch is. Maar toen ik een uurtje mensen had ontweken, lopend naar de Rozengracht en via een omweg weer naar huis, begon zich toch een lichte vorm van irritatie van mij meester te maken.
Opeens kreeg ik toch enigszins begrip voor mensen die liever op het platteland willen wonen. Maar toen ik thuis was in mijn relatief gezien rustige woning ebde dat begrip weer langzaam weg: buiten Amsterdam zou ik een van mijn leukste hobby’s niet kunnen uitoefenen, n.l. het fotograferen van toeristen.
Maar een prikkel-arme omgeving: er blijft iets voor te zeggen, al heb ik altijd het idee gehad dat ik de rust moet kunnen vinden wáár ik ook ben. Namelijk in mezelf.
En harde prikkels, veel ervaringen, verre reizen: ik heb ze niet nodig om te weten dat ik leef.
Groet
René
EN ONDERTUSSEN WORDEN GEWOON DE DUIVEN GEVOERD:
