PRIDE WALK: DE TOCHT
De aftrap van de Pride-week in Amsterdam is tegenwoordig de PRIDE-WALK: een demonstratie van de LGBTQ+community. Hoewel dat natuurlijk in het geheel geen gemeenschap is, ik heb zelf met een aantal groepen hiervan totaal geen contact, kreeg ik toch een warm gevoel van verbondenheid. Die was gebaseerd op de gemeenschappelijke factor: het in meer of mindere mate niet geaccepteerd worden van de diversiteit in geaardheid, en uitingsvormen daarvan, door de mainstream “hetero-gemeenschap”. Hoewel die natuurlijk ook niet bestaat want de diversiteit daarin is ook enorm en diverse groepen daarin vechten elkaar het kot uit.
In Nederland valt de acceptatie relatief gezien reuze mee voor de niet al te opzichtige “gemiddelde” homo (hoewel je toch maar beter niet in bepaalde buurten in Amsterdam moet gaan wonen als homo), maar in 139 andere landen is homosexualiteit, als ik het even zo kort door de bocht mag noemen, verboden en in negen landen staat er de doodstraf op. De organisatie van de PRIDE-WALK was op het briljante idee gekomen om de vlaggen van die landen mee te laten voeren in de demonstratie: het zag er kleurrijk uit en het betekende wat! Bovendien werden de strijders voor gelijke rechten in die landen en in Nederland in het zonnetje gezet: vandaar het thema van de Pride: HEROES
Voor mij was het de eerste keer dat ik mee liep en ik ben echt blij dat ik dat heb gedaan: het versterkte bij mij het besef dat acceptatie van verschillende uitingen van wát dan ook belangrijk is: ieder moet kunnen leven zoals men wil zolang je niemand schaadt. En het was een verademing dat de commercie, die zo pregnant aanwezig is op de GAYPARADE, hier volstrekt afwezig was: het ging echt alleen om de zaak zelf.
De aanleiding voor het meelopen was voor mij dat het koor waarin ik zing, MANOEUVRE, voor een deel mee liep. Wij gaan op 3 Augustus om 20.30 u. zingen in de Lutherse kerk op Singel 411 (naast het Spui) met een heel programma en gratis toegang, en op 5 augustus tijdens de sluitingsceremonie zingen we om 19.30 u. twee nummers op de DAM met opera-zangeres Francis van Broekhuizen: die trad op in het Vondelpark na de demonstratie: een dijk van een stem en hilarisch leuk, echt een dolkomische sopraan. Over het Vondelpark-gebeuren volgt nog een tweede blog.
Groetjes
rené
“HEROES” uit het buitenland:
HEROES die in het zonnetje gezet werden: Jip van Leeuwen en Mieke Martelhof, onderste helft foto:
Koorleden Gert-Jan en Jelle:
Nog meer koorleden:
Bobby (links, koorlid) en Billy:
Nog meer koorleden:
Ik kwam veel bekenden tegen: dit is Leon, eigenaar van de Queenshead:
Oude bekende Erwin: ik ken hem nog van het gay-koor de Merry-o-nets waar ik een jaar of 30 geleden in zat, een mythische tijd voor mij. We waren jong, en het was een spetterend koor met erg prachtige programma’s. De dirigent Elliot was componist en in het koor zat er nog een (Dico) dus het waren allemaal eigen nummers die we zongen waarmee we overal optraden, ook in het buitenland:
Dit zijn echte uniformen: de rechter is Gilles die vooral in het leger buiten Nederland actief is:
Dit is Glenn, ken ik ook nog van de Merry-o-nets. Ik was flabbergasted dat hij als zomergast op TV was vorig jaar of het jaar daarvoor, had heel wat te vertellen:
Transsexuelen waar ik even mee sprak: ik mocht ze fotograferen en hier neerzetten, ze waren ontzettend aardig:
Mag ik het zeggen? Ik vind dit echt een dotje:
Prachtige kop:
Hartverwarmende dames:
Engelsen: ik heb mijn dagboek-adres op hun GSM ingetikt, dus dit gaan ze zien, net als overigens alle mensen die ik fotografeerde:
Leuke meneer van de GGD:
Mr. Leather Nederland: geen slechte keuze:
Middenin Michiel van Manoeuvre, die niet mee liep met het koor, naast o.a. Mr. Leather:
Hier heb ik niks mee maar het ziet er toch een soort leuk uit. Hier moest ik aan denken toen ik het over acceptatie had bij mezelf:
Geen idee:
Ze zong: I AM BEAUTIFUL, en dat kun je alleen maar beamen, toch?:
Hier samen met haar begeleider:
Acht lookalikes van Dolly Bellefleur: zelf was ze ziek hoorde ik van deze Dolly:
Waar is de echte Dolly? Ziek thuis dus, Ruud zal wel balen. Sterkte jongen, als je dit mocht zien. Het is wel goed voor je ego, althans voor de relativering daarvan, bedenk ik nu:
Prachtige netkousen:
Een bekende, Wim, met zijn vriend:
Koor en kerk:
Dolly’ s:
Leuke Turkse vlag (……):
Ook daar blijken dus verkiezingen in te zijn:
POZ & Pride:
Rokin:
Ik zei tegen deze dames: julie willen VAST NIET GEFOTOGRAFEERD WORDEN:
IK ZEI TEGEN DEZE HEER: MAAR DAN MAG IK U OOK FOTOGRAFEREN, TOCH:
Arie van ons koor deelt “visitekaartjes” uit met aankondiging van onze optredens:
Deze man vroeg ik wat hij nou precies bedoelde: hij is Duitser en blijkt in 2012 in Nederland met een Nederlandse man getrouwd te zijn. Nu kan je tegenwoordig in Duitsland trouwen, maar hij moet het daar opnieuw aanvragen om als getrouwd stel erkend te worden omdat de Duitsers zijn huwelijk in Nederland niet erkennen omdat je in 2012 in Duitsland nog niet kon trouwen. En dat weigert hij. Ze kunnen erg formalistisch zijn, die Duitsers:
Ze gingen echt poseren:
Tot slot optredens in het Vondelpark en een PRIDE gebeuren met tentjes van diverse homo-organisaties, erg gezellig, komt in het volgende blog:
