PERFECTE VOLLEMAANS-VOORSTELLING

Een choreografie van Nanine Linning gezien: indrukwekkend. Onderliggende drijfveer was de relatie tussen mens en machine/techniek: ze liet de schoonheid van techniek zien maar zette ook vraagtekens bij de pretentie van de techniek dat die altijd vooruitgang tot gevolg heeft en zelf-verbetering.

Dansers met dezelfde maskers op, mensachtige gedrochten, de geboorte van een artificieel wezen dat nog helemaal in de placenta zat etc. terwijl er fenomenaal lenig gedanst werd met bewegingen die ik nog nooit heb gezien op klanken die het midden hielden tussen machinegeluiden en ambient-muziek.

Toen het afgelopen was zat er beneden in de hal een figuur als tijdens de voorstelling, geheel in placenta, deed me denken aan een scene in The Lord Of The Rings waar Saruman in zijn ondergrondse werkplaats Orks laat groeien die zich bij hun geboorte ook uit een slijmerige massa moeten ontworstelen.

Ik zat op de bovenste rij van het derde balkon, in de nok van het theater, en dat vond ik geweldig, het had iets heerlijk ouderwets. Heb daar ongeveer 50 jaar geleden aan de zijkant gezeten met mijn zus, voor 2,5 gulden, en een deel van de voorstelling gemist omdat er op het toneel een balkon was waar zich het een en ander afspeelde dat we niet konden zien. Het was bij “Een Dame Op bezoek” van Dürrenmatt, zal het nooit vergeten. Dat vertelde ik een erg leuke jongen die naast me zat en waarmee ik even in gesprek raakte.

groet

rené

Met rechts de choreografe Nanine Linning: