OPORTO: DE LUIS I BRUG VAN EIFFEL
Oporto ligt aan de Douro die zich diep heeft ingesleten in de aardkorst. De stad ligt er dus hoog boven, al zijn de hellende wanden langs de rivier ook bebouwd. Vanwege die steile oevers hebben de Portugezen daar een aantal hoge bruggen gebouwd waarvan de Luis I brug de beroemdste is. En wel hierom: hij is gebouwd door Gustave Eiffel, de man die ook de naar hem genoemde toren in Parijs ontwierp, en dat is te zien.
Als je vanaf de stad naar de brug loopt, wat wij op onze eerste avond deden, heb je eigenlijk niet zo in de gaten hoe spectaculair dat bouwwerk eigenlijk is: het bovenste wegdek, alleen voor de metro en voor voetgangers, is op ongeveer dezelfde hoogte als waarop je aan komt lopen, dus dat is niet wereldschokkend, zie de foto hierboven. Maar kijk je naar beneden dan zie je hoe hoog hij is, al zie je alleen die hoogte en nauwelijks iets van de brug zelf. Het imposante ervan word je pas gewaar als je afdaalt via de trap naast en onder de brug.
De avond-foto’s van de brug zijn van de twee avonden die we in Oporto waren. Maar ook overdag gingen we daar kijken, het is een van de grootste attracties van de stad. Ik had van tevoren behalve de brug als enige must-see nog de wereldberoemde boekhandel op mijn lijstje. Die bleek vlakbij ons hotel, maar je moest achterlijk lang in de rij staan voor een kaartje en daar hadden we geen zin in.
Oporto vond ik een van de allermooiste steden die ik ooit gezien heb, werkelijk schitterend. Maar achteraf vond ik Lissabon misschien toch nog net iets mooier. Gelukkig hoefde ik geen keuze te maken.
groetjes
rené
Boven de metro op de brug, daaronder de trap naar het onderste wegdek, dat voor de auto’s etc. en de voetgangers. Het zag er allemaal erg verwaarloosd uit, erg fotogeniek dus:
De brug van onderen met het onderste wegdek. Duidelijk van Eiffel dus:
Totaaltje:
Overdag daalden we af van dezelfde oeverkant maar nu vanaf de oude stad gezien rechts van de brug, ook weer rustieke oude meuk:
Je kon niet alleen over de brug lopen of rijden, je kon er ook van AFSPRINGEN. Dat hebben we niet gedaan:
Ze vroegen aan de toeristen 1 euro elke keer als er iemand sprong. Hebben we gedaan, zo’n jongen gun je toch wat nietwaar:
Hij riep steeds om die ene euro naar de kijkers, en aan zijn maatjes of er al genoeg in de pet zat:
Genoeg opgehaald dus gesprongen:
Het was heet en we vonden een lekker plaatsje in de schaduw langs de oever. We hebben er wel 1,5 uur zitten kijken en fotograferen:
Dit was o.a. ons uitzicht:
En aan de overkant begonnen ze ook te springen:
Op een gegeven opgenblik kwamen ze allemaal aan de kant van de oever waar wij zaten, wat betekende dat de foto’s veel scherper en mooier werden, waardoor we gestimuleerd werden wederom de sprongen te gaan fotograferen:
Ze begonnen spelletjes te spelen, wat we ook niet erg vonden:
Hoeveel kruisen je ook droeg, het bleef toch niet ongevaarlijk en besschadigingetjes waren niet te vermijden: rechtsboven zijn navel is hij wat geschaafd en op de volgende foto zie je zijn hand enigszins bebloed:
In tegenstelling tot het springen aan de overkant, waar je makkelijk uit het water op de oever kwam, moest je hier iets van 20 meter tegen de steile rotsen klimmen, bloedlink:
Brrrrrrrrrrr:
Het was echt waaghalzerij:
En hij DOOK dus, brrrrrrrrrrrrrrrr:
Dit was op onze terugweg, weer aan de andere kant van de brug:
idem:
