Natuur en toerisme op Zakinthos 2

Dit is het tweede deel van natuur-items op Zakinthos die door de Grieken geëxploiteerd worden. Eigenlijk voel je je daar echt een toerist, en dat wil je als toerist niet. Maar ja, het is ook te leuk om het niet te zien, dus je neemt er toch aan deel en dan valt het eigenlijk nog mee ook, omdat het zo mooi is. Eén keer zien is dan genoeg, maar je moet het wel gezien hébben. Onze voorkeur ging toch wel uit naar de minder iconische natuur waar vaak geen mens te bekennen was, daarover in een ander blog meer.

Van verre hadden we dit eiland al een paar keer gezien en we vroegen ons af wat dat voor lappen waren. Op de laatste dag kwamen we het eigenlijk per ongeluk tegen: Cameo-eiland. We gingen naar Aghios Sostis omdat onze gastvrouw gezegd had dat dat toch wel de moeite waard was terwijl wij daar een keertje na 5 tellen weggevlucht waren vanwege de drukte. Toen hadden we dat hele eiland niet herkend, maar nu zag ik het opeens op de laatste dag toen we alweer weg liepen omdat we er wéér niks aan vonden: Jan, dat is dat lappen-eiland!!! Dus toen zijn we daar over een bruggetje naartoe gelopen. Erg toeristisch, je moest 5 euro betalen en kreeg daarvoor ook een sleutelhanger met je foto er op, dat soort werk. En die lappen bleken dus decorstukken te zijn, was erg fotogeniek.

Het Lighthouse gebeuren was ook zoiets: prachtig mooi, maar je mocht alleen foto’s maken als je iets op het terras gebruikte, en een andere manier om dat prachtige strand met die rotsen te zien was er niet, daar hadden ze wel voor gezorgd. Maar we begrepen het volkomen en hebben dus ook voor 4 euro een drankje genomen, dat was het ook echt waard. Maar je voelde je weer echt de toerist die je uiteindelijk ook bent.

Een van de grote attracties op het eiland was Shipwreck Beach. De exploitatie daarvan overtrof alle verwachtingen, maar vond voornamelijk via de boten plaats die erheen voeren en daarbij ook nog grotten aan deden. Dat hebben wij niet gedaan, en je kon gratis vanaf de rotsen bekijken hoe de boten daar op het strand de toeristen dropten die na de foto’s nog een tijdje op dat strand moesten doorbrengen met zijn allen.

Wij hadden een stil strand ontdekt waar je ook in je blootje kon liggen. Aan het einde van de middag kwamen daar altijd toeristen op paarden die in de zee gingen lopen. Het strand aan die kant was volkomen vervuild door de paardenpoep.

Als je geen vervoermiddel ter beschikking had kon je met een treintje het natuurschoon van het eiland ontdekken. Wij hadden gelukkig een auto.