NATIONALE BALLET ACADEMIE
Met vriend Herman naar een openbare les, een exposé van de artistiek directeur Jean-Yves Esquerre en Amanda Beck over de NBA, en een korte presentatie van leerlingen uit Giselle geweest. De balletacademie zit in de theaterschool in de Jodenbreestraat, tegenover waar ik woon.
Omdat Herman “vriend van het Nationale Ballet” is had hij hiervoor een uitnodiging gekregen en ik mocht mee.
Hoewel de les voor meisjes-leerlingen wat lang duurde was het wel erg interessant. Ze moesten allerlei houdingen en passen achter elkaar doen waarvan een gewoon mens denkt: hoe onthouden ze dat in godsnaam. Sommige danseresjes zag je de opdrachten even met de hand herhalen, om zo de oefeningen alvast een beetje van de hersens naar het lichaam te transponeren.
Wat ik vooral uit het verhaal over de academie inzichtelijk vond is dat ze naast het ballet ook zorgen dat de kinderen een bagage meekrijgen waarmee ze, als de opleiding toch onverhoopt niet brengt wat ze ervan verwachtten, toch verder kunnen in het leven. Hoewel de selectie strenger is geworden omdat er weinig plaats is in de gezelschappen is de leiding zich ook meer bewust van de opofferingen van de leerlingen, die echt enorm zijn zowel voor henzelf als voor hun ouders, en daardoor dus ook empathischer, zachter. Dat in vergelijking met vroeger waar het toch meer een niets-ontziende ratrace was heb ik de indruk.
Een erg leuke ervaring vond ik het al met al.
groet
rené
Het tweede meisje van links deed ook mee aan de presentatie later van een stukje Giselle:
De man in de verte is de pianist die voor de constante begeleiding zorgde:
Langs Herman heen: Amanda Beck en Jean-Yves Esquerre:
De foto’s hierna zijn van de afloop van de presentatie, d.w.z. het is maar 1 foto die ik opgeknipt heb, de totale foto is de laatste. Het was wel grappig om te zien: waar professionele dansers netjes buigen na een optreden, moe of niet, waren ze zo kapot dat ze dat niet meer op konden brengen:
