Naar Parma

Ik dacht dat ik na Rome wel uit-geknipt was, niet dus. Ik begon weer als vanouds uit de rijdende auto te fotograferen. Jan kende de weg goed en waarschuwde me als er langs de weg iets interessants aan zat te komen. Ik zat daarom klaar voor met name een heel bijzondere kerk van, waarschijnlijk, Le Corbusier en het station van Reggio Emilia. Omdat ik er op voorbereid was bleek het makkelijker om ze met 110 km per uur in beeld te krijgen.

Uiteindelijk zijn we op de eerste dag na Rome in Parma beland. Een hotel buiten de stad maar met gebruik van fietsen, dat was wel prettig want dan hoefde je niet naar een parkeerplaats voor de auto te gaan zoeken. Uiteindelijk hebben we op een leuk plein Italiaans gegeten, buiten dus want het was nog steeds warm.

groetjes

rené

Je had een panoramische route en een direttissima, en omdat die nieuw was hebben we die genomen, maar inderdaad niet zo panoramisch.
Afbeelding op een vrachtwagen.
De autostrada was af en toe zo saai dat ik maar vrachtwagenchauffeurs ben gaan fotograferen.
Het station van Reggio Emilia wat Jan al aankondigde zodat ik er klaar voor was.
Idem.
Ja dat had je dus ook kunnen gebeuren.

VANAF HIER ZIJN HET FOTO’S DIE IN PARMA GENOMEN ZIJN:

Parma, fietsen gratis van het hotel.
Het pleintje waar we gingen eten.
Vanaf het tafeltje.