Naar Edam

Onderweg vanuit de auto: Purmerland.

Het plan was naar Medemblik te gaan omdat ik daar nooit geweest was en Jan heel lang geleden en het wel weer wilde zien. Maar we namen op de Ring de verkeerde afslag, eentje te laat, dus moesten we vanuit het westen door de weilanden weer richting IJsselmeer. Dat betekende ook dat we een pontje moesten nemen over het Noord-Hollands kanaal om niet helemaal terug naar Broek in Waterland te hoeven rijden.

Die hele “omweg” was natuurlijk ontzettend leuk. We besloten ook om Edam eens te gaan bezichtigen. Ik dacht dat ik dat nog nooit gezien had, maar uiteindelijk herinnerde ik me pas veel later, toen ik thuis was, dat ik het toch al eens gezien had. Héél lang geleden.

Van dit eerste gedeelte van die vrijdag 15 mei hier een fotoverslag. Uiteindelijk waren we al zo laat dat we via de snelste weg naar Medemblik zijn gereden om daar nog een uurtje rond te lopen. Het verslag daarvan, samen met de weg er naartoe, want ik kon fotograferen naast de chauffeursplaats, volgt later.

groet

René

Toen we even uitstapten zag ik dit, schaaaaamteloos.
Het pontje en de pont-veerman.
Vanaf de pont
Koepaard.
Ze had een soort verende blade-runner-achtige schoenen, deed me aan die Zuid-Afrikaanse Pistorius denken, de man zonder benen die zijn vriendin doodschoot.
Edam.
Echte Edammer. De volgende foto is het uitzicht vanaf waar hij zit, maar later genomen, toen wij daar weg waren, en hij ook trouwens. Wij zaten toen op zijn plek, bedoel ik.
Twee jaar jonger dan ik. Je gaat toch onwillekeurig denken: Corona?
In de bakkerij links kochten we wat te eten, netjes in de rij op de beurt staan wachten.