Monument voor Victor Emanuel II aan het Piazza Venezia

Oftewel: il Vittoriano.

Aan het Piazza Venezia is dit gebouw verrezen als monument voor Victor Emanuel II, de eerste Italiaanse koning na de eenwording van Italië in 1870. Pas 2 jaar na zijn dood werd hiertoe besloten en de bouw duurde van 1885 tot 1935. En je snapt wel waarom het zo lang duurde: het is werkelijk gigantisch, plus dat er ook een hele wijk voor afgebroken moest worden, dat deed me erg aan Ceausescu denken. Niet iedereen in Italië vond het trouwens mooi, resulterend in benamingen als De Bruidstaart, De Typemachine of Het Kunstgebit.

Ik vind het zelf niet mooi of lelijk maar wel indrukwekkend. Het deed me denken aan de de gebouwen die Albert Speer voor Hitler neerzette, buitenproportioneel groot om de macht van het regime te benadrukken. Niet voor niets kreeg het in de tijd tussen de twee wereldoorlogen een zeer prominente plaats onder het bewind van de fascist Mussolini. Maar ik ervaar het, zeker omdat ik niks met die regimes heb, als een benadrukking van de nietigheid van de mens ten opzichte van de kosmos, je voelt je echt heel klein in dat soort gebouwen, en om de een of andere reden vind ik dat een lekker gevoel. Een beetje hetzelfde als wanneer je naar de sterrenhemel kijkt.

De eerste keer dat we er langs kwamen stond er een rij van 30 mensen, en dat zou lang gaan duren want ze lieten vanwege Corona maar om de paar minuten 4 mensen naar binnen. Dus we besloten de volgende dag vroeg met de tram naar het piazza Venezia te gaan waar het aan ligt. De tram stopte bij ons voor de deur en de eindhalte was op het plein. En inderdaad, we hoefden maar tien minuten te wachten nu.

Eerst nog wat foto’s van het plein en dan het gebouw en het uitzicht.

Groetjes

rené

De tram die we namen en die als eindpunt hier het Piazza Venezia heeft.
Uitrusten aan het plein.
Werken aan het plein.
Italiaanser kan bijna niet: een Fiat, een Italiaanse vlag en een non.
Altijd handig twee kerken naast elkaar: als de ene vol is kan je nog snel naar de mis in de andere.
Overal medewerkers met mondkapjes op. Links de vlam van het graf van de onbekende soldaat dat ook onderdeel was van het gebouw.
Hier dichterbij het graf van de onbekende soldaat. Ik vond het wel een verregaande vorm van zinloosheid om daar de hele dag twee soldaten te laten posten.
Het was dus niet druk. Het ruiterstandbeeld is van Victor Emanuel II.
Imposante zuilengalerij.
Uitzicht op het piazza del Popolo in de verte met de obelisk. De lange straat er naartoe is de Via del Corso, die gaan we hierna in.
Overal in Rome zag je dit soort opgravingen, hier dus onderdeel van het Piazza Venezia vanaf het gebouw gezien.
De toegang voor het gebouw was gratis, maar de lift naar het dak kostte een tientje. Heel slim, als je zover bent wil je ook alles zien, dus die hebben we inderdaad ook genomen, en geen spijt van gehad.
Bovenop het dak, gigantisch mooi uitzicht over de stad.
Je voelt hem zeker al aankomen hè ?
Paleis van justitie, daar kwamen we langs op weg naar de St.Pieter.
Kerken genoeg.
Het colosseum van boven, in de verte links St.Jan van Lateranen, niet bezocht.
?
Ja inderdaad, je had gelijk.