MOEDER

Vandaag was ik weer op bezoek bij mijn moeder. Ik probeer met alle macht haar ziekte, Alzheimer, enigszins draaglijker te maken door het te relativeren en door te lachen.

Maar dat heeft slecht kortstondig succes natuurlijk: n.l. alleen als ik er bij ben, want ze vergeet alles.

Ze is, als ik er ben, wel ontvankelijk voor relativering omdat ze wel kan lachen. Zo zei ik vandaag dat ik haar voortaan “Greet vergeet” noem ( ze heet Greet), wat ze leuk vond, zeker omdat ik het dan wel “inkleed”: dat ze die Alzheimer op een bepaalde manier toch moet accepteren want er is niks aan te doen, hoe erg het ook is, en ja mam het IS heel erg.

Een uur bezig geweest met hoe oud ze is, hoe oud mijn zus is (nee mam E. is niet UW zus maar MIJN zus, UW dochter) en hoe oud ik ben. Ze vond het raar dat haar dochter jonger was dan zijzelf, maar dat komt waarschijnlijk omdat ze haar dochter met haar zus verwart die ouder was dan zij. Dus toen heb ik maar opgeschreven wanneer iedereen geboren is en wat de familie-verhouding is/was. En daar hebben we het dan weer een uur over gehad.

We doen wel leuke gezellige dingetjes: vandaag naar het bos geweest waar ze erg van genoot, toen taart gegeten op een terrasje in het bos . De Nougatine-ijstaart, ze is een snoeper, voor haar klein gesneden: “dat deed ik vroeger voor jullie ook” zei ze lachend.

“Ik zou eigenlijk het bordje af willen likken.”

Moeder, als je oud bent mag je alles. Ze draaide haar rug een beetje naar de paar mensen die er zaten en likte de laatste overheerlijke nougatine op. Moesten we ook weer erg om lachen.

Het is niet alleen kommer en kwel dus, ik vind het soms erg gezellig.

Het maken van deze traditionele lift-foto (ik heb er al heel wat, ook van de lift van haar vorige verblijfplaats) maakt ook onderdeel uit van het programma, alsmede, de laatste tijd, het kijken naar dit weblog. Er is een makkelijk toegankelijke computer in haar huis. Dan zegt ze hoe blij ze is dat ik iets heb waar ik zoveel lol in heb. Dat vind ik dan weer fantastisch, dat ze ondanks haar eigen sores DAT nog kan zeggen!

groetjes

rené