MIST: DAT IS NOU JAMMER

De helft van mijn mistfoto’s die ik gisteren nam ben ik kwijt geraakt. Voor de tweede keer dit jaar gebeurde me dat op dezelfde manier, maar met mijn andere camera.

Als hij een rondje van 10.000 foto’s heeft gemaakt moet hij opnieuw vanaf 1 gaan tellen, en dat doet hij in een andere map. En aangezien ik gewend ben maar één map te openen ben ik niet alert op het bestaan van een tweede map, want over een rondje van 10.000 foto’s doe zelfs ik een hele tijd. En ik deliet de chip altijd meteen, dus als ik er achter kom is het te laat.

En het zijn natuurlijk altijd de mooiste foto’s die je mist, ook van deze mist.

Maar ik kan dit soort dingen tegenwoordig goed hebben, vanwege mijn manier van in het leven staan, maar ook omdat zulke zaken de laatste tijd wel vaker gebeuren, je raakt er aan gewend.

Heel veel dingen gaan ook kapot de afgelopen tijd, dat gebeurt ook altijd tegelijk. Zo is de camera die ik het vaakst gebruik nu in reparatie: stelde niet meer scherp. Maar ook daarover wind ik me niet op.

groetjes

rené