Mijn venster op de wereld
De kerstdagen zijn weer voorbij en ik moet eerlijk zeggen dat ik ze amper in de gaten heb gehad. Ik voel er niks meer bij.
Wel op eerste kerstdag naar mijn zus in Uden geweest, kerst was de aanleiding want ik had haar al minstens een half jaar niet gezien en haar zoon al minstens 4 jaar niet. Maar meer dan een aanleiding was het inderdaad niet, totaal geen kerst-BELEVING.
Ik kan me wel voorstellen dat mensen kerst als aanleiding zien kaarsjes op te steken, glühwein te drinken en lekker te eten, maar dat valt voor mij ook onder kerst-als-aanleiding om even lekker te genieten en te cocoonen. Kerst als Christelijk feest met extra beleving van bepaalde universele menselijke waarden als liefde, medemenselijkheid en begrip dus voor anders-denkenden en anders-voelenden: nee, daarvoor is de wereld voor mijn gevoel te ver in het moeras van verharding, intolerantie, onbeschoftheid en materialisme weggezakt om daar zelfs op één dag nog even snel gevoeligheid voor te suggereren.
Overigens zou ik het tegenovergestelde ook kunnen beweren, namelijk dat er goede dingen gebeuren en dat het goed is daar eens bij stil te staan, en dat TEGELIJKERTIJD ÓÓK menen. Alles is n.l. een uiting van de oerkracht. Wat ik hierboven beschrijf is slechts één facet van de veelvormigheid. Dat ik juist dit facet een keer benoem komt misschien wel omdat ik juist in deze periode het gebeuren in Amerika aan het volgen ben en daarbij verstomd sta van de hypocrisie en de haat die daar rijkelijk over het land wordt uitgestort. Met name de zogenaamde evangelicals die Trump aan de macht hebben gebracht zijn daar een voorbeeld van: christelijke moraal-ridders die nog steeds een amorele president steunen die kinderen laat opsluiten en iedereen die het niet met hem eens is op de meest grove en schunnige wijze neersabelt, niks christelijks of liefdevols aan te bespeuren. En daar zeggen ze niks van en beschimpen zelfs mensen die daar terecht wel wat van zeggen, en dat alleen maar omdat hij een deel van hun agenda uitvoert. Een mooi voorbeeld van je ziel aan de duivel verkopen, of je heer voor dertig zilverlingen verraden. Maar natuurlijk prachtig om te laten zien hoe religieuze gekte werkt.
Dus mijn venster op de wereld is niet ingekleurd door stichtelijke frasen maar gewoon een realistisch kijken uit mijn foto-raam naar wat er is, en me er zo weinig mogelijk mee verbinden.
Maar het was gezellig met kerst, dat wel.
Groetjes
rené
