LIEVE STAD, EVEN GEDULD A.U.B.

Tweede deel van mijn slenterpartij van ondertussen een weekje of wat geleden. Ik verlies alle benul van tijd, weet amper meer wat voor dag het is en hoe laat, dus zo uit mijn hoofd kan ik niet zeggen wanneer dat was. Ik kan dat natuurlijk op gaan zoeken maar dat doe ik niet omdat ik het ook wel leuk vind. Het helpt voor mijn gevoel bij het leven in het nu, je wordt als het ware tijdloos..

Eigenlijk wilde ik dit blogje een dag na het eerste deel plaatsen, maar er kwam steeds interessantere blogjes tussen. Die heb ik ook nu, maar plaats deze toch maar vandaag omdat het anders een blog uit de oude doos wordt en dit tenslotte een dagboek is.

Van de ene kant gaat me de quarantaine goed af, van de andere kant valt het me ook een beetje tegen.

Dat het me goed af gaat komt omdat ik niet zo’n grote vriendenkring heb, ik zie de mensen in mijn omgeving normaliter ook maar af en toe, meestal één op één, dus er verandert niet erg veel. Ik heb elke week maar vier vaste afspraken: yoga, koor, koffieafspraak en vast dagje met Jan. Die zijn allemaal weggevallen maar dat is te doen, bovendien bel ik vaker, dat is eigenlijk een telefonische visite. En de yoga gaat ook telefonisch door: al twee keer via skype en het mobieltje les gehad!!! En met Jan heb ik elke dag een video-contact via whatsapp, dan kletsen we een kwartiertje of zo.

Dat het me een beetje tegenvalt is dat ik dacht dat ik wel erg productief zou worden maar dat dat tot nu toe niet echt het geval is. Ik maak wat foto’s en blogjes en dat is het zo’n beetje. Ik was mijn eigen liedjes aan het oefenen om daarmee op koningsdag rond te lopen, maar dat kan toch niet en is misschien daarom wel afgelopen. Bovendien wilde ik nieuwe teksten schrijven: doe ik ook niet. De fotografie gaat door, dat dan weer wel.

Groetjes

rené