LEVENSVERHALEN

Ik krijg steeds meer het gevoel dat wat je meemaakt gewoon zo moet zijn, dat je leven zo loopt als het moet lopen.

Geen spijt, geen verlangen, ZIJN.

En voor degenen die een zware weg lijken te moeten gaan: mededogen.

En zeker geen afkeuring.

Behalve, en dat is misschien in tegenstelling daarmee, wanneer men anderen niet de gelegenheid geeft zichzelf te zijn, anderen de eigen normen en waarden probeert op te leggen.

groeten

René