KOTEL, BULGARIJE

Kotel, het dorp in midden-Bulgarije waar ik een zangworkshop volgde, was volgens onze Nederlandse gastheer vroeger het centrum van het verzet tegen de Turken. Vele beroemde Bulgaren kwamen er dan ook vandaan, door dat verzet maar later ook om andere takken van sport.

Bulgarije maakt een verwaarloosde, arme indruk: de dorpen, maar ook Sofia, zijn niet onderhouden, wegen met gaten, huizen die bladderen, parken die verwilderen en ga zo maar door. Maar ook hier en daar tekenen van een ommekeer, misschien door de EU. Zo is het metro-station dat we in Sofia zagen hyperdehyper modern.

Het gedeelte van Kotel waar wij zaten was het rijkste gedeelte vroeger, en nu nog: dat ziet er goed uit, mooie oude chalet-achtige houten huizen, je had het gevoel dat je in een museum-landschap rondliep. Er waren ook daadwerkelijk een paar folkloristische musea, waar we overigens niet in zijn geweest. Maar voor de rest waande je je in de jaren vijftig van de vorige eeuw.

Ik heb er bewust voor gekozen geen aspect, b.v. de verwaarlozing, er uit te halen maar alles door elkaar te laten zien, zo krijg je een getrouwer beeld.

groeten

René

Het begin van het museaal ogende gedeelte van Kotel waar wij zaten:

Niks weggooien:

Op de markt: vriendelijk mensen die Bulgaren, beetje gedempt:

Op dezelfde markt:

Behalve het hart van het centrumpje zagen alle trottoirs en alle wegen er zo uit:

Vanaf het centrale hoger gelegen pleintje:

Dit lijkt bijna voor toeristen gemaakt maar was “echt”: wij waren op dat moment trouwens de enige buitenlandse toeristen in het dorp, daar komt nog een leuke anekdote over:

Een zeer klein gedeelte was goed bestraat, een gedeelte van het centrum waar o.a. het grote gemeentehuis stond: