Koningsdag: balkon en tuin

Nog even een terugblik op een ontzettend leuke dag.

Na eerst om 10 uur op mijn balkon het Wilhelmus met het Concertgebouworkest meegezaagd te hebben kreeg ik de smaak te pakken. Dus een half uurtje later heb ik ook nog La Vie En Rose in mijn eigen vertaling als De Roze Bril gezongen en gezaagd, vanaf mijn balkon op 4-hoog. Daar heeft Jan nog een klein stukje van gefilmd vanaf de straat, staat op facebook.

Daarna naar de tuin waar Jan al een uurtje was en we later ook nog bezoek kregen van een oud-collega met zijn vrouw. Ik prijs me tijdens deze Corona-crisis nog eens extra gelukkig met mijn tuin, ik vind het een bijna onbegrijpelijke luxe. En dan niet luxe in de “gebruikelijke” zin, want het huisje is b.v. een gammele hut.

Met de vrouw van mijn ex-collega (hij was technische man in Flesseman en ik was receptionist dus niet echt een collega, meer een exmedemedewerker) had ik het over de zin van het leven en de onzin van waar we als mensheid voornamelijk mee bezig zijn: luxe en spannende ervaringen. Ik opperde dat de belangrijkste reden van mijn bestaan misschien wel de zorg voor dat kleine stukje aarde van 10 bij 20 meter is. En dat meen ik echt, ik voel het als een belangrijke bijdrage/taak. Ook al is het minder dan niks op de schaal van de hele aarde, de intentie is belangrijker dan de letterlijke impact.

Groetjes

rené