Internationale vrouwendag
Zonder vrouwen geen mannen natuurlijk.
En andersom.
En dat betekent dus dat we het samen moeten doen. Mannen zouden het in principe niet méér voor het zeggen moeten hebben dan vrouwen, bij gebleken geschiktheid.
En daar wringt hem de schoen: de geschiktheid wordt bepaald aan de hand van mannen-normen.
Ik heb altijd het idee gehad dat meer vrouwen in de politiek minder oorlogen had opgeleverd. Maar misschien klopt dat niet. Ik moet ineens aan Thatcher en de Falklandoorlog denken. En aan Rita Verdonk die ons godezijdank als première bespaard is gebleven. En aan Jolande Sap die zo nodig de missie naar Kunduz moest steunen waardoor ik jaren niet meer op Groen Links stemde.
Ik zag een paar dagen geleden het waardige afscheid van Elizabeth Warren als democratisch presidents-kandidate in de U.S.A, en begreep daaruit hoezeer daar kennelijk speelt dat vrouwen nog steeds niet president-waardig worden bevonden. Terwijl ze een van de beste kandidaten was kreeg ze relatief gezien ontzettend weinig stemmen, wat ze zelf weet aan het feit dat zij vrouw is en daar kennelijk niet voor vol door wordt aangezien. Wij hebben hier ook nooit een vrouwelijke premier gehad, en die hadden we volgens mij zeker gehad als het helemaal niks had uitgemaakt of je man of vrouw was, want dan was minister Klompé de eerste geweest.
Maar wij hebben in elk geval wel koninginnen gehad, hoewel ik niet dol was op de laatste, maar op zich deed ze het goed.
Eigenlijk kan ik er niet zoveel zinnigs over zeggen, ik heb sowieso altijd liever op een afstandje staan kijken dan me in het maatschappelijk gewoel te begeven. Dat komt omdat ik over het algemeen vind dat mensen zich om de verkeerde dingen druk maken. Waarbij ik me dan afvraag of ik dat vind omdat we in een mannenmaatschappij leven en ik door mijn gay-zijn meer vrouwelijke aspecten in me heb. Maar ja, ik ken ook homo’s die volledig aan het hetero-macho-mannen-wereldbeeld voldoen.
Enfin, vanwege 8 maart dus een vrouwenblog.
Groet
René
