Inspiratie

Deze foto had ik een tijdje geleden op facebook gezet. Hij blijkt als inspiratie voor een gedicht gediend te hebben. Ik vind het altijd ontzettend leuk als dingen van mij gebruikt worden. Niet om mijn ego op te poetsen maar als bevestiging dat alles met alles verbonden is, dat we allemaal uit dezelfde bron tappen. En dat we allemaal linksom of rechtsom, ik bedoel dus los van uiterlijke vorm, met elkaar verbonden zijn. Als dat bewustzijn er meer zou zijn zou de wereld er een stuk prettiger uitzien.

Riny Reiken heeft het gedicht gemaakt en het heet:

VRIJHEID IN MOKUM

Een fietser trekt zijn schaduw mee

langs ordelijk geplante bomen

recht als lucifers.

Hoog klinkt vanuit waaiende

gulzig ademende kruinen,

het mysterieus gekweel van

gevleugelde snuiters

die hun melodie zingen

als ode aan het leven.

Een zonnestraal in ochtendgloren

beschijnt gesluierd schemerlicht.

Heldere klanken dalen neer

en raken hart en ziel.

Haren wapperend in gouden glans

het tere zonlicht streelt de huid.

Een bonzend hart slaat in cadans

op het ritme van het leven,

Fier kijkt een gozer naar de wolken

In verwondering

over de voorbijgaande tijd.

Riny Reiken