IN EINEM KÜHLEN GRUNDE: TRANEN

In einem kühlen Grunde (klik op de titel voor het youtube-je, de foto’s daarbij gebruikt zijn van Sonny Dumas) zongen we met de 4STEPS op het AIDSBENEFIET van 1991 in de Beurs van BERLAGE. Telkens als ik het hoor krijg ik tranen in mijn ogen.

Het was een fantastisch concert, met o.a. Roberta Alexander en aangekondigd door Willem Nijholt, waarin ook wij echt prachtig hebben gezongen.

Waarom me het ZOveel doet weet ik niet al kan ik een paar factoren noemen. Op de allereerste plaats omdat Gerrit-Jan, onze tenor, zo ontroerend mooi de lead heeft, maar ook om het verhaal er omheen: hij is niet lang daarna, ik geloof een jaar later, overleden aan AIDS. Op het moment dat we daar stonden wisten we helemaal niet dat hij het had, maar hij wel!!! Wat moet dat eenzaam geweest zijn!! Maar het verklaart ook de intensiteit waarmee hij zong!

Hij was de eerste dode die ik ooit zag, ik herinner me dat ik stijf tegen de muur gedrukt stond en terug naar de deur schoof. Op zijn begrafenis werd dit nummer gedraaid, en ik heb toen, met uitzondering van Auschwitz, nooit zo gehuild.

Mijn ouders, intussen ook allebei overleden, mijn moeder dit jaar zelfs, zaten in de zaal.

Ik ben blij dat Dico, onze lage bariton van toen, het op youtube heeft gezet, mij lukte het om onnaspeurlijke redenen niet. De foto’s zijn wel van het concert: er is toen een compilatie gemaakt die door de AVRO toen is uitgezonden en daar heb ik twee foto’s van gemaakt. Dat zijn foto’s van het enige nummer van ons dat werd uitgezonden: Ein Freund

Ik las bij Steef, onze toenmalige bas, dat het over twee dagen precies 25 jaar geleden is dat wij voor het eerst met de 4STEPS optraden, in Maastricht. Op de dag dat de muur viel, maar gek genoeg herinner ik me dat helemaal niet.

Groeten

René