Impressie van ons optreden in de Amsterdam -Toren
Ik leer het nooit: altijd als ik vind dat ik maar eens een keer geen camera mee moet nemen krijg ik spijt, ook nu weer. We gingen met Manoeuvre optreden in de Amsterdam-toren, en mijn overwegingen waren dat ik het uitzicht al goed kende, ik heb namelijk een abonnement op de toren, en als tweede: dat je toch niet kunt fotograferen als je zingt.
Spijt spijt spijt: het restaurant waar de Roze Brunch plaats vond was niet het ronddraaiende restaurant bovenin de toren maar de ruimte daaronder: de hoge ramen die ze er bij de verbouwing in gezet hebben, en die twee doorgebroken etages beslaan, bleek ik dus nu van binnenuit te kunnen bewonderen. Gelukkig had ik wel mijn mobieltje bij me, dus dan in godsnaam maar dáármee geknipt, want het MOEST vastgelegd worden, het was ZO fotogeniek. En achteraf vond ik het minder erg het daarmee gedaan te hebben: die smartphonefoto’s hebben een ander formaat en daarmee komen die ramen nog beter uit. Al zijn de foto’s kwalitatief veel minder.
Wij moesten als solisten iets eerder komen om te soundchecken (op foto 1 zie je dat Rolf doen met Michael de dirigent/pianist), dus ruimte en tijd genoeg om even rustig rond te lopen. Het optreden was erg leuk, mijn solo-liedje Schimmen van het Verleden, uitgekozen omdat dat in het thema van “kijken naar het verleden bouwen aan de toekomst” paste, ging ook goed. En ja, de ambiance, daar kun je alleen maar van dromen. De Amsterdam-toren-directie had de ruimte gratis aan de Pride aangeboden, dat kost normaal € 5000,- per dagdeeltje hoorde ik.
Er werd een praatje gehouden door David Noordhoff, die ik toevallig een dag eerder ook op de Nieuwmarkt was tegengekomen, die aan het eind daarvan Rutger Groot Wassing als spreker aankondigde, de wethouder diversiteit van de stad. Behalve wij trad ook Annemarie Henselmans op: net zo gekleed als wij, op het laatst van achterin het koor naar voren komend, om te zingen dat ze bij ons niet welkom was omdat ze een meisje was, en vroeger altijd als jongetje gezien werd zodat ze niet de koningin van de nacht kon zingen in Die Zauberflöte. Daarbij zong ze even als een echte operazangeres, echt berinnegoed.
De laatste drie foto’s zijn van ons optreden: die heb ik gemaakt met de gsm vanaf het computerscherm, van een filmpje dat op facebook is gezet door onze hoge tenor Iwan. Dus de kwaliteit is navenant, maar vanwege de sfeer laat ik ze toch zien, en heb ik ze extreem bewerkt.
Weer een leuke Manoeuvre-ervaring!!!!
groetjes
rené
Onze dirigent Michael van Bremen gebaart waar hij ons op het podium zou willen hebben:
Onze kleedruimte, wel een beetje lage ramen:
Links de organisator van de Senior Pride David Noordhoff, rechts degenen die het voor Manoeuvre regelden: Geert Jan en Stef:
De wethouder spreekt:
Thuis vanaf het scherm dus:
Slechte foto verkunsteld:
