IK WOU DAT IK TWEE HONDJES WAS …

… DAN KON IK SAMEN SPELEN.

Nee, de tijd tussen kerst en nieuwjaarsdag is niet mijn favoriete tijd. Al zou ik als twee hondjes toch ook niet van die truitjes aan willen. Maar ja, je kan niet alles hebben.

Toch is het hele kerstgebeuren nog nooit zo langs me heen is gegaan als dit jaar.

De hele voorafgaande periode heb ik natuurlijk wel gemerkt dat hij er aan kwam, op mijn werk zat ik tussen de ballen en het nepgroen bijvoorbeeld, en mijn buurman heeft kerstlichtjes die mijn balkonnetje oplichten, maar het gevoel was deze keer geheel en al afwezig.

Wel gisteren kerstdiner gehad bij mijn zus en haar man, die echt ontzettend lekker gekookt hadden, maar het was gewoon alleen heel gezellig met al hun kinderen plus aanhang, onkerstelijk gezellig zal ik maar zeggen.

Één zoon van haar man was er niet, die zat in El Salvador. Nou, dat is dus tegenwoordig geen probleem: om 18.30 u. zagen we hem live op de laptop en liet hij ons het hostel zien, allemaal live ja, en moest hij even in de schaduw zitten want het was 34 graden!! Ik weet dat het bestaat, maar dit was de eerste keer dat ik het meemaakte en vond het bijna onbegrijpelijk. Ze berichten elkaar ook constant via de familie-app, wáár ze zich ook op de wereld bevinden (het zijn nogal reizigers), meteen antwoord, alsof het vanuit Breda is.

Enfin, ik zal toch blij zijn als het 1 januari is.

Groetjes

René

PS: foto van vorige week op de Zwanenburgwal hier achter gemaakt.