IDOLS IN HET CENTRAAL STATION
Toen ik gisteren even door het C.S. liep waren er opnames bezig van iemand die achter de piano in de stationshal aan het zingen was. Ik vroeg een man die er bij stond of hij wist waar het voor was, en hij zei dat het voor IDOLS was. Hij bleek de vader van de zanger, zei dat hij helemááál niet op hem leek, bedoelend: als twee druppels water. En dat was ook zo: zelfde magere koppie, maar misschien bedoelde hij ook: qua zijn.
Ik heb hem later nog even snel gezegd dat ik vond dat zijn zoon fantastisch zong, hij had werkelijk een prachtige stem. Ik was verbaasd dat zo’n jong jochie totaal geen blijk gaf van zenuwen, terwijl hij wel het middelpunt van 20 mensen was en er opnames gemaakt werden.
Pas later dacht ik dat te begrijpen: hij is niet met zichzelf bezig maar met het lied dat hij brengt en waar hij van houdt, eigenlijk zag ik pure liefde. En de vader was ook niet nerveus, alleen aandachtig en meelevend op een goede manier, niet om de prestatie maar om het mooi.
Ik vermoed overigens dat de opnames voor een soort introductie-filmpje zullen dienen.
Altijd gebeurt er wat als je de stad in loopt.
groet
rené
Rechts de trotse vader, en misschien is de linker dame wel de moeder:
