HET WONDER VAN PETTEN
In Petten is een wonder verricht. In een jaar tijd is daar een duinlandschap en een enorm breed strand gecreëerd vóór de Hondsbosse Zeewering.
Die dijk was ongeveer een kilometer lang, bedekt met asfalt, met de zee er naast. Nu is dat hele gebied een duinlandschap zoals we dat van het grootste deel van de Noordzeekust kennen. Er is zelfs een uitkijkduin gemaakt.
Ik was werkelijk met stomheid geslagen, het is zo gigantisch veel zand dat ik voor mijn geestesoog tienduizenden vrachtwagens leeggekieperd zag worden, jaren en jaren aan een stuk door, dag en nacht.
Toen ik een man die er werkte aansprak vertelde hij me dat ze vorig jaar herfst begonnen waren, en dat het zand gewoon uit zee werd gezogen door zandzuigers die voor de kust lagen.
De beplanting van helmgras werd er daarna handmatig ingepoot. Dat vertelde weer een andere man die we aanspraken. Hij zei dat zijn firma, De Schelp, daar 600.000 vierkante meter volzette, maar dat ze ook de Maasvlakte hadden gedaan en dat was 1,2 miljoen vierkante meter.
Toen vriendin Taetske vroeg of ze daar geen vreselijke rugpijn aan overhielden zei hij dat hij het niet vaak deed omdat hij normaliter op de tractor zat om sleuven te maken, maar vraag het maar aan de planters, zei hij. Dat deed hij zelf omdat er net een aan kwam, en die zei in het Engels dat het de eerste twee uur wel zeer deed maar daarna niet meer. Hij leek heel vrolijk, dus het zal wel kloppen. Het leken me Polen, op de opzichter na. Maar die klagen sowieso doorgaans niet over pijntjes.
groet
rené
Al het land dat je hier ziet was dus zee:
Nogmaals: dit was dus ALLEMAAL zee:
De kerncentrale van Petten:
