HET SLOT VAN DE GAYPARADE
Na aan het beginpunt gezeten te hebben ben ik naar het eindpunt gefietst omdat ik de eerst 6 boten nog wilde fotograferen. Hoewel ik die wederom miste heb ik geen spijt gehad dat ik daar terecht kwam: niet alleen leuke foto’s kunnen maken maar ook mijn tweede interessante gesprek gehad. Ik kwam naast een vrouw te staan die ook een dubbel gevoel over de parade had net als ik. Hardstikke goed dat het gebeurt maar toch teveel bedrijven waardoor de uitbundigheid ook nog eens minder was, en weinig echt originele boten.
Maar het interessantst was dat zij met een vriendin daar was die transgender was: met haar, Andrea, heb ik het langst gepraat. Ze vertelde over de moeilijkheden die ze daar in Limburg mee had: door veel mensen met de nek aangekeken, niet meer op je werk te hoeven verschijnen hoewel wel doorbetaald, etc. Over twee maanden vindt de uiteindelijke geslachtsverandering plaats en ze kan niet wachten: ik ben nu geen vrouw en geen man, zei ze.
Haar hele leven heeft ze zich vrouw gevoeld maar is toch getrouwd en heeft kinderen gekregen. Eerst had ze een eigen bloeiende zaak, maar doordat, toen nog, zíj́n vrouw in een psychiatrische inrichting terecht kwam heeft hij die verkocht en is in loondienst gaan werken. Het gesprek hielp mij in de bewustwording van een sluimerend vooroordeel bij mezelf: zeker omdat ze al op leeftijd is, 65 jaar, zie je goed dat het een man was. Eigenlijk dacht ik altijd onbewust dat er dan toch iets niet klopte: als je zo kan blijven zien dat je een man was dan zit er toch iets niet goed? Maar van dat oordeel ben ik nu af. Toch ben je geneigd meneer te zeggen tegen haar, wat wel menselijk is, maar doordat je de historie weet, en de pijn die daarbij hoort, kan ik nu veel makkelijker iemand als zij als vrouw zien, je speelt als het ware voor haar het spel mee, want automatisch gaat dat niet.
De vriendin, haar naam ben ik ondertussen kwijt, vroeg of ik een foto van hun beiden wilde maken. Was een beetje moeilijk want we stonden in de schaduw en de achtergrond was in de felle zon. Maar ik zei: ik maak er wel wat van, van een nieuwe foto kwam het niet. Ik heb gevraagd of ik de foto op mijn blog mocht zetten en dat mocht.
Groet
René
De eerste twee foto’s van de zwemclub-boot. Die was vroeger ook veel uitbundiger, ze hadden altijd hele originele outfits. Ik hoorde vanavond dat er TWEE gay-zwemclubs in Amsterdam zijn , de Gay Swimclub Amsterdam en Upstream. De GSA deed niet mee dit jaar dus dat zal dan wel de club zijn die zulke originele outfits had, want als je dat hebt gedaan ga je natuurlijk nooit zoals hier op de boot:
De transgender-boot met achterop de GENDER-BLENDER:
Transgender Andrea en haar vriendin waar ik mee sprak (zie boven):
De Hollandse koopmansgeest ten top: de Nederlandse Bank-boot met als slogan: Welcome Europe, Join the Netherlands. Ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat er gehint wordt op het uittreden van Engeland en de bancaire mogelijkheden die dat voor het Nederland IN Europa schept:
