HET RIJKSMUSEUM: EEN IMPRESSIE
Van binnenuit dus. Vanochtend moest ik in de buurt zijn en besloot het er op te wagen: viel mee, qua drukte.
Leuk om de iconen van de oude Nederlandse schilderkunst weer eens te zien, met name Vermeer. En enige Rembrandts, maar die Nachtwacht: ik vind er nog steeds niet veel aan.
Het is inderdaad een mooi gebouw geworden, alles hangt prima belicht, de vleugeltjes met de “nieuwe ” kunst stellen inderdaad weinig voor (2,5 keer niks zou ik zeggen), en het Aziatisch paviljoen is inderdaad prachtig, het tentoongestelde aldaar ook wel.
Al met al vond ik het leuk om er een uurtje rond te banjeren, maar dat was voorlopig wel weer genoeg, hoewel ik niks echt goed heb bekeken, het ging mij meer om de vluchtige indruk en het maken van foto’s natuurlijk, en hoewel ik alleen mijn kleine compactje bij me had vind ik die na bewerking toch redelijk gelukt, beetje caleidoscopisch overigens, met opzet.
Op de eerste foto is de fietsdoorgang onder het museum te zien, tussen de bogen, en dáár onderdoor is weer de verbinding van de twee vleugels van het museum op -1-niveau.
Ideaal museum- en blog-weer trouwens! Morgen een apart item dat ik hier omzeild heb: zelfportretten.
groetjes
rené
Detail van Het Straatje van Vermeer:
De bibliotheek:
Nog niet echt terrassen-weer:
Ja Vermeer dus:
Reflectie van het licht op de spiegels met smeedwerk van een spiegelkast, op de vloer:
Gerard Andriesz Bicker (van het Bickers-eiland in Amsterdam) door van der Helst (van de van der Helst-straten), 1642. Het dikkertje Bicker was hier 20 jaar. Misschien komt hier wel het begrip “lekker bikken” vandaan, oorspronkelijk “lecker bickeren” en later verbasterd tot: “lecker bicken”.
Albert Cuyp, u weet wel, van de markt:
Trap náár en ván een van de “nieuwe-kunst”-vleugels (zich bevindend in beide torens, waar je overigens niks van ziet):
Deze man en vrouw waren waarschijnlijk erg moe, ik kan me tenminste niet voorstellen dat je tien minuten geïnteresseerd naar dit schilderij kunt kijken, er moet iets anders achter zitten. Étalage-benen misschien:
Rembrandt: Jeremia treurend om de verwoesting van jeruzalem, 1630:
Picknick-ruimte, nog niet open:
Jozeph Deutz 1648-1664 (46 geworden dus, ik vond hem er al wat bleekjes uit zien), portret door Michael Sweerts (nooit van gehoord, maar hij kon behoorlijk met de kwast overweg):
Zie ik daar Nora niet zitten???:
Van heinde en verre komen de toeristen (deze is komen lopen):
Filmpje van aangroeiende zoutkristallen, jaren 30:
Koning Willem I, ik ga nog ff kijken of het dezelfde hermelijnen mantel is:
Gewonde KNIL-militair, door Isaac Israëls, 1882:
De volgende drie foto’s in en naast de Aziatische “vleugel”= een betonnen doos op een binnenplaats:
Rembrandt, een van de glas-in-loodjes in de voorgevel:
De glazen vleugel:
Delfts Blauw, niet bespeelbaar:
Hij stond wel recht maar qua vlakverdeling was dit ff beter:
Op een gegeven moment werd het echt druk. Ik had wat in het restaurant willen nuttigen, maar zag al geen tafeltje meer onbezet en nog rijen voor de vitrines ervan. Maar dit zijn Aziaten die aan hun eigen vleugel niet genoeg hadden en naar de Nachtwacht keken terwijl de Schutters (?) weer naar hen keken:
