HET HOMOHUWELIJK

Wat was ik daar tegen in de jaren tachtig. Ik vond de wens van sommige homo’s om te kunnen trouwen blijk geven van de ultieme vertrutting. Homo’s waren toch veel vrijer, die stonden toch ver van het “huisje-boompje-beestje”? Daar wilde je als vrijgevochten homo toch niet aan meedoen, zo’ n burgerlijk instituut?

Enfin, ik denk er nu wel anders over, maar toen vond ik het maar niks. En daarom heb ik er indertijd een liedje over gemaakt en gezongen, althans een eigen  tekst gemaakt op het truttigste Nederlandse lied over trouwen: MORGEN BEN IK DE BRUID.

Ik heb het indertijd gezongen in de Gay-Dating-Show van Hellun Zelluf, de Nederlandse Conchita Wurst van dertig jaar geleden, al ongeveer 20 jaar geleden midden in het AIDS-tijdperk aan die ziekte overleden. De show was een hype in Amsterdam op AT-5, ook niet homo’s keken in groten getale, het was iets totaal nieuws toen.

HIER is het lied te zien, ingeleid door Mopsi, de vriend van Geert (=Hellun). Degene die me toen op het laatst nog even opmaakte was toevallig hier gisteren om een lens te bekijken. Ik vertelde hem dat ik dat achteraf TOEN niet zo goed vond omdat ik er zo lelijk mogelijk uit had willen zien, zelfs een snor op had willen plakken om het belachelijker te maken. Maar ja, toch te nerveus om alles in de hand te hebben.

De krakkemikkige begeleiding had ik zelf op een synthesizer gemaakt, terwijl ik dus geen piano kan spelen, min of meer noot voor noot ingespeeld.

Ja ja, dat waren nog eens heftige tijden.

groeten

René

HELLUN ZELLUF: