HEENWEG-TUIN-TERUGWEG
Op de pont werd het publiek getracteerd op een welkomstliedje door drie muzikantes: ze speelden in het kader van het grachtenfestival. De tromboniste kwam later naar me toe : ze had me foto’s zien maken en of ik die aan haar wilde sturen, inmiddels gedaan.
Meteen daarna begon het te regenen en aan de overkant heb ik tegen de gewoonte in de kortste weg genomen, niet eerst langs het IJ. Wat nog een mooie foto opleverde die ik anders niet had kunnen maken.
In de tuin leek het wel herfst. Ik was er drie weken of zo niet geweest, dus na de regen gaan snoeien en opruimen, en toen was het weer een pareltje. Ik kan enorm van mijn tuin genieten. Daar heb ik pas een liedje over gemaakt dat ik ga doen in een soort open bak als onderdeel van een opera die Edith Ringnalda heeft geschreven ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de tuinvereniging.
Groet
rené
Deze maakte ik al schuilend onder een boom voor het creativiteits-centrum de Valck, had ik dus niet gezien als het niet geregend had:
Tot mijn stomme verbazing waren er twee knoppen van een van mijn rhodondendrons aan het uitkomen:
Verzopen Heemst:
De appeltjes hangen er over het algemeen goed bij (soms aangevreten, ik denk door de halsbandparkieten):
Op het industrie-terrein ten Oosten van de Meeuwenlaan:
Deze nam ik woensdag toen ik door de Meeuwenlaan naar het Twiske fietste en mijn tuin links (rechts) liet liggen:
Het Jakarta-hotel op de kop van het Java-eiland begint al vorm te krijgen:
Kijk: het Mandela-huisje:
