GRAFFITI: NEW YORK MEETS AMSTERDAM II
Sfeervolle goed ingerichte tentoonstelling over de geschiedenis van graffiti in het Amsterdam museum. Het ontstaan en het verloop van de graffiti-scene in New York en de verhaaltjes over de individuele spuiters vond ik erg interessant. Zo wist ik b.v. niet dat het bijna alleen om het spuiten van de metrostellen ging en dat bepaalde spuiters een vaste (metro-)lijn als werkobject hadden.
De bloeiperiode was in de jaren tachtig, totdat burgemeester Koch er door strenge straffen en meer controle een einde aan maakte. De verontwaardiging daarover bij de spuiters was groot, ze hadden echt het idee dat ze iets bijdroegen. En er waren inderdaad prachtige werkstukken bij, gemaakt door grote talenten op picturaal gebied. Door de anti-graffiti maatregelen en door een natuurlijk proces gingen de besten over op het werken op doek, wat natuurlijk de scene erg deed veranderen: de spanning en het illegale karakter verdween daardoor.
In Nederland begon in 1982 Yaki Kornblit met een galerie waar ook de spuiters uit New York uitgenodigd werden om daar werkstukken te hangen, en dat verkocht als een trein.
Wat er op de tentoonstelling te zien is is heel wisselend van kwaliteit, maar de mooiste stukken zijn echt zeer de moeite waard. Ik heb het zelf wel gehad met die kunstige letters, die waren zeker in het begin wél het voornaamste onderwerp van graffiti, maar sommige voorstellingen van rare wezens of kleurrijke abstracten vond ik prachtig, deed me zelfs een keer aan Miro en Kandinsky denken.
Kortom, ik vond het de moeite waard.
groet
rené
PS: de eerste foto is van de slang van het Slangenpand in de Spuistraat. Dat pand is nog niet zo lang geleden ontruimd.
Lady Pink:
