GOED NIEUWS VAN HET KIKKER-BEVRIJDINGS-FRONT

Elf kikkers heb ik gisteren gered.

Elk jaar overwinteren er een aantal in de emmer waar mijn hoofdkraan zich bevindt op de tuin: een halve meter diep in de grond. Ze kunnen er wel in, maar niet uit. Dus elk jaar moet ik ze vangen en in de tuin bij een emmer met water zetten die ik vijver noem.

Ik heb geprobeerd een soort ladder te maken van twee dikke takken zodat ze er zelf uit konden klimmen, maar dat is niet gelukt, waarschijnlijk omdat ik de opening bij het deksel te ingewikkeld had gemaakt. Ik wilde geen grote opening want dan zou het bij vriesweer te koud worden, dus ik had op driekwart van de emmer een gat gemaakt en vanaf daar de grond aan de buitenkant van de emmer heel los gemaakt, met het idee dat ze daar wel doorheen konden wroeten tot het oppervlak. Tenslotte graven ze zich in de winter ook in in de grond die op de bodem van die emmer ligt. Maar niet dus.

Ik heb ze er op aanraden van Henk, een tuinder die langs kwam, voor het eerst met de hand uit gehaald. Vroeger deed ik het altijd met een zeef, maar dat is een beetje tricky, altijd bang dat ik die beesten beschadig. Wat overigens nooit gebeurd is.

Eentje was een halve poot kwijt, dus die zal het wel niet redden, wel jammer. De leukste was de laatste. Ik dacht dat ik ze allemaal had gehad en schepte voorzichtig met mijn hand over de bodem om de natte grond uit de emmer te halen. Tot mijn verbazing zag ik toch iets bewegen in een hoopje dat ik al in de tuin had gelegd. Het bleek een piepklein, ROOD kikkertje te zijn!!!

Het is maar 200 vierkante meter, maar ik vind het al 19 jaar een ongelooflijk stukje natuur.

groetjes

rené

Eduard Reinier Vankoolwijk maakte me er op facebook op attent dat dit rode kikkertje een padje is:

De kleur van het bankje wordt anders, al is het alleen al omdat de verf op de plaatsen waar water ligt veel lichter wordt en ik hem dus toch opnieuw moet verven. Maar ik vind de kleur niet mooi:

Een tweede Camelia-bloem is ontloken: