De eerste 14 foto’s vanuit de rijdende auto gemaakt, behalve dan de AUTOGRILL waar we even pauzeerden.
Met een paar ben ik erg tevreden, hoewel het geen goede foto’s zijn. Vooral met de marmerbergen van Carrara was dat het geval, en in een flits heb ik ook de scheve toren van Pisa kunnen vastleggen.
De laatste 6 foto’s zijn van Massa Marittima. Dat is het plaatsje waar Jan op 17-jarige leeftijd vakantiewerk deed via een katholieke bouworde. Hij sprak nu iemand die de leider daarvan nog gekend heeft, een zekere pater don Luigi.
Hierna een blogje over Collevecchio waar we een weekje in een prachtig huisje verbleven en dan: Rome!!! Daar was ik nog nooit geweest, ik heb nu nog steeds de foto’s daarvan niet gezien en verheug me er erg op.
Groet
rené
Carrara
Je ziet het marmer, linksonder precies in het hoekje zie je uiterst klein een soort vrachtwagen/marmersnijder.
Hier liggen de brokken zoals ze die uit de berg snijden.
Heel inde verte de scheven toren van Pisa. Die heb ik in 1960 bezocht en beklommen. Ik heb er zelfs het toegangsbewijsje nog van!! Die heb ik er dus nu ingemonteerd, ja je bent fotogek of niet. Uit mijn vakantie-dagboekje: “Toen we daar aankwamen en het torentje zagen was dat zo’n leuk gezicht. Die scheven toren en de rechte huizen. We hebben de toren ook beklommen. Dat was leuk want soms liep je / en dan weer \ zo. Ook hebben we de kerk bezogd bezocht. ‘s-Avonds kwamen we laat thuis” (in Cavi di Lavagna). Ik geloof dat ik tegenwoordig wat beter schrijf.
Dat zag je vaker: de oude boerderijen die onbewoonbaar geworden waren lieten ze gewoon staan naast de nieuwe die ze gebouwd hadden.
Pauze, heerlijke Italiaanse koffie, dat kunnen ze daar hoor!!!
Heel veel in tunnels gereden.
Een van de mooi gelegen boerderijen in Toscane.
Oud stationnetje?
Vanaf hier dus foto’s van Massa Marittima, de plaats waar Jan gewerkt heeft in zijn jeugd en waardoor hij verliefd werd op Italië.
Hier waren de slaapzalen, zoals Jan op mijn verzoek even voordeed, dan kon ik het onthouden.
Binnenplaatsje van de kerk waar Jan naar op zoek ging en dat we dus gevonden hebben, veel herinneringen hieraan.
