FOTO’S VAN HET DAGELIJKSE GEBEUREN HIERO
Zo af en toe veeg ik de uit-mijn-raam-foto’s bij elkaar om ze op dit blog te zetten. Veel toch ook van gisteren, maar een paar van eerder.
Om de een of andere reden blijft me dat boeien, die diversiteit van de mensen. Er komen ook veel toeristen hier en die hebben natuurlijk ook weer een andere uitstraling, maar eigenlijk vind ik iedereen boeiend.
De man op de eerste foto die de weg wijst is niet alleen postbode maar rijdt ook in een fietstaxi. Ik heb hem eens gefotografeerd toen hij uit een van de tabakspanden in de Spuistraat kwam rijden, heb hem later die foto opgestuurd, hij is Ier geloof ik.
Groet
rené
Als ik een kind had gehad zou ik altijd een tuigje hebben genomen waarbij het kind met zijn gezicht naar voren kijkt:
Deze stadsnomade zie ik vaak:
Meestal zijn het kinderen die in die bakkies zitten, veel minder vaak volwassen mannen in Beierse kledij:
Altijd lente:
Op naar kantoor, wel een beetje koud aan de flanken:
Zorgzaamheid voor mensen die absolut volledig van anderen afhankelijk zijn vind ik altijd erg ontroerend:
Wat zien we er leuk uit:
De HELE PvdA (alle 7 zetels), geen ideologische veer meer te bekennen:
Er wordt af en toe nog best gelezen:
De klok van het Waterlooplein en de beer:
Een van de illustere buurtgenoten:
De linkerman was vaak dronken en erg extravert. Hij kwam vaak op de Spuimarkt toen ik daar stond en maakte dan met iedereen een praatje, maar werd gaandeweg onhandelbaarder. Toen is hij waarschijnlijk aan de medicijnen geraakt want werd erg dik en totaal apatisch. Nu is hij tot rust gekomen, minder dik en “normaler”:
Het ziet er erger uit dan het is:
Zien er zo relaxt uit dat ik denk dat ze niet uit een oorlogsland komen:
In haar eigen wereld:
Je weet nooit wanneer die van pas komt, al is het maar met carnaval:
Beetje onscherp maar past wel bij het thema: e-sigaret. Ik zag laatst in de Maasstraat een winkel waar ze alleen maar die dingen verkopen, met als slogan: NIET PAFFEN MAAR PUFFEN (wat ik nou ook niet echt een uitnodiging vond):
De hele menagerie op wielen:
De wandelende cello:
Nou, als het dan moet, jullie zijn de baas en vinden dat kennelijk leuk, geen idee waarom:
De nieuwe tentoonstelling in het Rembrandthuis arriveert:
Afhankelijkheidstraining, of training in vertrouwen, of gewoon een spelletje:
Grote wereld moet dat zijn voor de kleine mens:
Stresskonijntje of gewoon kou?:
The answer is blowing in the wind:
Rijkdom en stijl:
Bewoners van Flesseman met hun verzorgers. De dame rechtsboven staat op de cover van mijn fotoboek, de dame linksonder had als wens voor mijn project wensfoto dat haar Raffie, een giraffe van raffia, in zijn natuurlijke omgeving werd geplaatst, en dat deed ik door hem te monteren in een foto van een giraffe uit Zuid-Afrika die in een reservaat zat waar ik een paar jaar geleden langs was gereden:
